1 ÅR

Dette vesenet, med gullsko, er 1 år idag! 365 dagar, eller kanskje 366?
Det har vore innhaldsrikt dette året. Innhaldsrikt, det er ei fin skildring synes eg.
Lenge sa eg at dette barnet var "det fredligaste eg hadde". Det utsagnet må nok modererast litt. ;)
Men flott, det er ho. Og deilig, og blid, og omtrent tannlaus.
Ho er nemleg den beste eittåringen i verda akkurat no!!
Då Gud skapte henne, eller kven det nå var (?), då er eg sikker på at vedkommande henta inspirasjon frå Ivo Caprino sitt dukkelager. :) Du veit, slike auger....
Heeeei, kan ho seia. Og så ler ho på dei rette plassane.
Meir objektiv skildring enn dette finn du ikkje.

"Når masser av leker, mas
og våkenetter trekkes over
meg som en tung dyne, er
jeg for deg fremdeles som
en Sareptas krukke."

R. Tangen og K. Bech-Sørensen

ÅRETS

Hadde det ikkje vore for at Posten er ein form for verna bedrift, så ville dei få utvalgte, som årleg får sommarkort frå fam. My, allereie ha motteke dette kortet....
Denne sommaren er ein evig fest! Egentlig burde det, ilag med alle lysa, vore avbilda ein del koppar med vatn - for me er inne i tredje runde med vannkoppar nå. Eg lovar: no skal eg slutta å tyta om desse berømte vannkoppane, for det har eg nemleg messa om sidan midten av april.... Men nå, nå er det ferdig, forever! ;)

Altså, eg ergra meg jo ein smule då eg i hine hårde dage oppdaga at eg hadde delteke i å produsera eit desemberbarn.... Men det er jo fantastisk å ha eit desemberbarn, sett i lys av at 3 av 5 personar i heimen feirar fødselsdag i løpet av ei juliveke!! To av dei har eg født, tre har eg oppdradd... ;)
Så no går eg her og sender varme tankar til han der bakarmester Snipp. Han gjekk rundt og fabulerte om desse 1000 smultringane han skulle baka til ein eller anna happening i Skomakargata ein gong.
Her er det nesten likeeins. Ikkje akkurat smultringar som surrar i hovudet mitt, derimot alskens andre kaker, cirka 13 stk kom eg fram til.
Akk ja, så lenge ingen ber om dinosaurkake eller noko i den duren, så kjem me vel i mål. Men rett skal vera rett: eg har trass alt eit nettverk, og deler av nettverket bidrar med kaker. ;)

More to come.
God sommar til alle i dette kjekke Bloggland!

MEIR NORMALT

Neste gong eg går på spinning, då skal eg ha truse på meg, kun truse.
Joda, eg har alltid truse, men eg brukar bukse oppå...
Trur det må bli ein slik hipster-sak. For dersom eg har sett rett, så er det det som er på moten nett no.
Ikkje nok med velpleide tær på pilates altså. Stønn, tek til å bli travelt dette her.
nå fekk eg sagt at eg trenar framleis ja, dritflink, det er det eg er
Lurar forresten på om det er mine tresko som står på treningssenteret? Hm, lenge sidan eg har sett dei i vindfanget her iallefall. Blir litt vanskeleg for meg dette med utesko, innesko, bare tær... krev ein heil del tankevirksomhet å treffa blink, på ein måte. Og tanken min er tom.

red. anm.: Mannen blandar seg inn her, og kan avsløra at truse brukar ein IKKJE når ein syklar! (det visste eg egentlig, men det har eg fortrengt) Og han syklar mykje. Mykje! Alt ein skal ha på netthinna...

DIRTY MY

My har vore blant folk igjen, nærmare bestemt på sommarfest med jobben.
Stas er det, å treffa kollegaer, pynta seg litt, skru på hjernenivået ein level over husmormodus, ta med veska si og trippa avgårde....
Reint triveleg var det, og mette blei me. (denne typen festar sluttar alltid før midnatt, men det er ei heilt anna historie)
På tide å gå heim, då hadde me sunge både Kostervals, Bedre og bedre dag for dag og Det blir atter sol og sommer..... (you bet!)
Det er då det skjer: My skal fiska bilnyklane opp frå veska, tar tak i metallet eg kjenner, og drar opp eit sett handjern. Jepp!
(skulle ikkje sagt noko dersom det var på sommarfest med husmorjobben eg var)
Og tanken er fri, og ein kan forklara seg i hel og alt det der. Dette var vel juicy stuff?
Eg flasha handjerna eg. Ho-ho. Litt ryggrad har ein jo.
Sanninga er at storeFrø fekk desse handjerna til jul. Handjerna har tydelegvis blitt oppbevarte i mi veske og blablabla.
Dette kan du velja om du vil tru på. ;)

DETT VAR DETT

Ein epoke er over: nattamming er historie for mitt vedkommande. Innsatspokal fortjent!
Me benytta oss av den såkalte skrikekuren, eller det gjorde me ikkje - Ferbers metode heiter det. Og slik eg har forstått det så utvikla ein mann ved namn Ferber denne metoden, som eit alternativ til å gå frå eit barn og la det skrika til det kapitulerte.. Javisst kan Ferbers metode innehalda skriking, men barnet får regelmessig og kontrollert oppmerksomhet, med vennlig og bestemt tone. Minefelt dette her, det veit eg. Men det er lov å bruka sunn fornuft, og ein må sjølve finna ut kva som er best for sin situasjon.
miniFrø nærmar seg 1 år og har knekt koden med matinntak på dagtid. Ho er frisk og sunn, og har fram til nå hengt fast i puppen, som ei igle, store delar av natta.
Dette måtte bli Mannen sin jobb. (ikkje å overta igle-rolla altså)
My "flytta" ned i kjellaren i 3 netter, Mann rigga seg til med penn, papir, klokke, bok, og psyka seg opp til 3 netter med h.....
miniFrø fekk parallelt med dette sitt eige rom, dvs "rom"- ho søv der garderoben er. ;)
Resultat: menneskebarnet tok hintet. Ein gong vakna ho, ein enkel gong, fyrste natta, blei lagt ned igjen og that´s it!
Ingen skriking, ingen teljing av minuttar, ingen søvnlaus Mann. (kan det vera at han ikkje har høyrt ho? Neppe ;) )
Og My er eitt skritt nærmare polvottpupper. Jippi!
Dette gjorde me òg då litleFrø var nesten eit år gammal. Det same skjedde då, isi pisi - og den gongen fekk eg nesten kjeft av Mannen for å ha måla fanden på veggen på førehand, og så gjekk det så knirkefritt!
Så eg tenkte at denne gongen blir det verre, og måla dermed fanden ein gong til. :)))
storeFrø? nei, han trengde ingen Ferber eller denslags. Han sov frå 19-07 frå han var åtte veker gammal. Men desse jentene derimot...

SAVONAROLA

"Eg trur på mennesker som brenne. Det knitre djupt i de ei meining...."

Strofene er frå Vamp sin sang Savonarola, der teksten er skriven av Kolbein Falkeid.
Engasjerte menneske er flott. Menneske som brenn for noko, og som bidrar til nytte for fellesskapen, det har eg sansen for!
Menneske som kun har nok med seg sjøl, sitt og sine - skeptisk!

Men, ein kan vel ikkje vera engasjert i alt?
Sjøl ser eg på meg som ein engasjert person. Men det er eit stort, svart hol der, og fornuften seier eg burde skamma meg... Men eg klarer berre ikkje å bli engasjert i miljøvern! Det bit liksom ikkje på.
Nevner nokon ord som co2-avgift, global oppvarming, ja, då er eg avlogga i topplokket før setningen er ferdig.
Eg burde vel bry meg? Ja, sikkert det.
Allikevel har eg min eigen miljøkapanje, ein svært innsnevra ein, med logisk brist:
Eg legg igjen pappemballasjen i butikken når eg kjøper topakningar med Pampers-bleier! :)))
Ingen annan emballasje, berre denne.
Trur ikkje det er miljøhensyn som motiverar meg, det er nok heller det at papirdunken stadig vekk er full her i huset. For joda, sjølsagt kildesorterar me. Nokon har bestemt det.

Sånn, då har eg skrifta for det.

SYDENFØLJETONG, 8

Epilog

Aldrande mann av lokalbefolkningen då han såg gjengen med "bambinos" me hadde:
"maschine kaputt!" sa han, og peika nedanfor beltespenna si.