ER HER

Neida, er ikkje under sju fot med jord (om du skulle ha slike fantasiar).
Nå sit eg altså her, i ny Kåk, og det kjennes heilt rett.
Forrige bolig blei solgt i løpet av sommaren, etter 2 rundar med visning, utan kubbelys.
Macedonia e.l. fiksa flyttelasset, Nettverket fiksa barnepass, og me innstallerte oss med Mann og Mus. (?) (er det på tysk substantiv har stor bokstav?)
Me har fått oss skulegut.
2 stk pikebarn er på plass i ny barnehage.
My har fått seg ny jobb.
Mannen er blitt dagpendlar.
Og alle fem er faktisk fornøgde!

Har mykje på hjarta, men det får porsjonerast ut.
Ha ein fin kveld!

LIVSTEIKN

Det er jammen ei utfordring å få ein familiebolig til å sjå ubebodd ut..
Jada, me er midt i vårens vakraste eventyr - flyttesjau.
Rett nok forlet me ikkje åstaden før om cirka 2-3 mnd, men eg har allereie pakka eit rom fullt av esker, og det er knapt synleg i omgjevnadene .
Til veka kjem ein slik fotograf og skal ta bilete av huset, til salgsprospektet. Så nå flekker eg ned brudebilete og barnebilete frå veggene her -slikt viser ein visstnok ikkje?
Eigentleg bør eg vel plassere eit par lilla kubbelys og tilfeldigvis eit lilla handklede på badet til dømes?
-Neppe, slik styling bit eg ikkje på sjøl, så då kan det vere det same med heile kubbelyset.
Dersom nokon vil ha huset, så kjøper dei det nok, med eller utan kubbelys på eit fat.

Forresten så er det himla bra timing at ein 3-åring går berserk på inventar med ein lebestift, omtrent på denne tida.
Men me skal jo som kjent mestre så mangt.

Når det gjeld nyhuset, eller kåken, som nokon seier, så er me i rute. Folk til slikt, veit du.
Blir nok bra.

Dessutan så kan det hende eg har gått på ein smell når det gjeld mitt framtidige forhold til kaffikjelen. Dei som har lest litt her før har nok oppdaga at eg er ei ekte kaffikjerring, som kokar min kaffi på kaffikjel, helst ikkje trakting, og Gud forby slik brukardosekaffi frå ein eller annan fancy kaffimaskin- lureri!
Men nå skal eg få induksjonskomfyr, og det anar meg at det kan bli vanskeleg å finna kaffikjel til slikt... Nokon som veit?
Det var innvikla nok å finna kaffikjel til vanlege kokeplater for ei stund sidan, så dette kan bli ei livsoppgåve kanskje. "Vannkogar?"- siddisdialekt for vannkokar, som ekspeditrisa altså trudde var det same som kaffikjel. Snøft. (upps, Donaldspråk)

Jaja, du høyrer nok ifrå meg igjen.

BÅL

Sånn, nok eit kapittel over: forever-never-again!
Kanskje eg skulle fyra opp eit slikt bål her ute på plenen? Brenning av amme-bhar? Og DEN kolleksjonen er ikkje liten! Joda, sikkert liten i cup og slikt, men i mengde så snakkar me eit middels stort St.Hans-bål. Eller ein blir kanskje taua av slikt? "Småbarnsmor sette fyr i boligfelt".

Ja, det er amming eg snakkar om. Syntes det passa så fint i anledning Nylanders 70-årsdag å avslutta denne form for foring. miniFrø er trass alt 1,5 år, og for min del så er det lenge nok.
Når diebarnet snakkar, om ikkje heile, men iallefall halve setningar, så var det på tide å gi seg synes eg. Og når i tillegg ammestunda blir etterfulgt av eit krav om å få låna I-paden ("padd!" "padd!"), då skurrar det litt i overkant for min del. Sjarmerande var det slett ikkje.

Flink har eg jammen meg vore! For det var faktisk eit strev å få det til - alle 3 gongene. Tilsaman har eg amma i 46 månader, det er nesten 4 år...
Ja, eg slår meg litt på brystet nå. Men ikkje bli irritert/lei deg dersom du er ein av dei som av ein eller annan grunn ikkje amma ditt/dine barn. Det er O K. Sjøl fekk eg aldri morsmjølk, kun flaskemjølk, og graut frå eg var 6 veker (!). Og eg blei heilt normal. ;) (cirka normal, eventuelle avvik skuldast ikkje ernæringa) Ho-ho.

Nå: ut på handel, undertøysavdelinga. Det finns garantert noko med magiske egenskaper- pushditdetpassarbest.

HUS (2) evt KLESSNOR OG HUNKS

Etter ei morgonstund, og natt, utan gull i munn var det dags for ei slags befaring på huset for My og Mann. Tre barn blei avleverte tre forskjellige stader: den med spysjuke hjå ei bestemor, den utan spysjuke i bhg, den minste hjå ei anna bestemor.
Me skulle sjå på Huset! Anstand hadde me òg med oss, representert ved 1 stk pensjonist.
Joda, der var mykje fint å sjå, både av levande og daude, eh, ting. Snikkarar og greier. Men eg såg ingen spikring, derimot liming. (?) Dei har vel greie på det, tenkjer eg. ;)
I same rennet fekk me valgt ut ein del baderomsinteriør, og ein aldri så liten kakkelomn. 
Så det dreg seg til.

Forresten, er det normalt å ha klessnor? Ute.
Nokon ba meg tenkja kor eg ville ha klessnora. Har ikkje tørka klede ute på klessnor dei siste tjue åra eg iallefall. Folk som foreslår klessnor har kanskje aldri budd på hybel? Folk som foreslår klessnor kjenner nok nokon som kan ta inn klesvasken dersom regnet kjem og ein sjøl er på jobb og kleda heng ute på ei fin snor?
Hm, joda, eg skal vurdera det.

Og ein ting til: kvifor i all verden er toalettene dei aller fleste stadene så låge. Ein treng vel ikkje plent gå i hockey? Planen er jo å bli gammal og hoftesvak i dette huset, og Gud forby eit slikt doringhøgdestativ over toalettskåla frå hjelpemiddelsentralen! Så eg startar min eigen vesle kampanje for høge toaletter.
Ein annan ting eg har grubla på: kvifor står aldri oppvaskmaskinar i normal arbeidshøgd?
Neida, eg er ikkje ergoterapeut.

Har du klessnor, ute? Tørkestativ gjeld ikkje.

KJEFTE-MY

Av og til kan eg bli så rasande sint. Høyr denne:
Brev (les :rekning) i posten frå kommunen me skal flytta til. Forøvrig same kommune me har hatt Godset i dei siste seks åra.
Godset blei rive i desember 2012. Nybygg er under oppføring.
Kommunen har godkjent både riving og bygging.
Rekninga i posten var på kommunale avgifter for fyrste halvdel av 2013, litt over tre tusenlappar.
Kommunale avgifter er mellom anna feieavgift, branntilsyn, renoveringsavgift, vannavgift.
Ok, tenkte eg, dette er nok berre ein liten glipp, at det er blitt sendt rekning for eit hus som ikkje finst lenger. Det ville eg gi beskjed om, pr tlf.
Tru det eller ei: dama i andre enden av telefonen var av den vrange sorten.. Ho kunne vel ikkje vite om huset var rive? (ignorerte totalt at løyvene faktisk var banka igjennom i same kommunen som ho jobba i).
Heller ikkje kunne ho stola på at me ikkje brukte boss-spanna lenger!
Altså, sa eg, huset finnst ikkje lenger. Ein skal vel ikkje betala feieavgift når ein ikkje har pipe?
Ein skal vel ikkje betala for vatn på ei tomt utan vannkran? Ein skal vel ikkje betala for bosstømming når ein ikkje har boss? (dessutan har me betalt fullt renovasjonsgebyr i 6 år, og huset blei kun brukt i feriar).
Nja, ho forsto problemstillinga, men eg måtte skriva 4 stk skriftlege søknader for å be om fritak frå desse utgiftene! Skjønar du? Det er lov å bli sint, eller?                   F I R E søknader! Er det rart det er travelt å vera kommuneansatt?
"fritak".... eg undrar meg på i kor mange år ein måtte fortsatt å be om fritak for desse utgiftene dersom det t.d. ikkje hadde blitt bygd nytt hus der?


Eg blei satt over til eit meir vetugt menneske, eller til "forvaltninga" som fyrstnemnde så hersketeknikkkjekt uttalte det. Og litt sånn tilfeldig så nemnde eg litt slike kjende namn som jobbar på staden. (burde vore unødvendig)
Så kanskje det løyser seg. Skal vel saksbehandlast fyrst.

Mannen kom akkurat heim medan eg var i telefonen. Etter at eg hadde lagt på, sa han: "du kødde kje med My!" Bet your life.

HEI

Lenge sidan sist! Har vore oppteken med andre ting enn blogging i det siste. Kva skjedde eigentleg etter den der grusomme zumba-timen i november? Kort oppsummert så har det skjedd alt og ingenting..
Litt kryptisk den der, men poenget akkurat nå er: det skjøre livet går vidare, me er friske (bortsett frå omgangssjuke i hus), me er glade i kvarandre, me byggjer hus, jula er over, julekorta er ikkje rydda vekk, februarsol skin inn i støvet osb, osb. :)

Me har feira 3-årsdagen til litleFrø, på sjølvaste Luciadagen. Lussekattar denne gongen og. Heile selskapet måtte kompromissast fram. Du veit, når ein er 3 år så har ein veldig sterke meiningar... Og det denne vesle Luciajenta meinte, var at ho kun ville ha 1 stk gjest i selskapet sitt! Ingen andre, kun bestevennina frå bhg. Sært? Men eg klarte å overtala henne til to gjester til (med fare for at dei ville bli avviste på trappa..). Eg var berre så redd for at den eine gjesten plutseleg ikkje kunne koma, og det hadde blitt eit stussleg selskap.
Akk ja, me halte det i land.

Slapp unna juletre nok eit år. Men kanskje eg må til neste jul, i nytt hus?
Apropos huset; der er det bånn gass med bygging.
 K J E K T !!!
Min nypensjonerte pappa syrgjer for daglege bilder, via mail, frå byggjeprosessen.
Håpar det er ok for snikkarane med ein mann som kjem og fotograferar med I-pad (uttalt med iii) kvar dag....
Men dei har garantert bygd hus for rarare folk enn oss. ;)

Ynskjer deg ei god helg.

HUS (1)

Der me byggjer nytt hus er eit stykke ifrå der me bur idag. Det betyr at me ikkje kan fylgja prosessen på nært hald heile tida.
Men me har "folk til slikt"....
I går hadde me feks direkteoverføring av sprengning, pr tlf.
"Høyr, høyr! Trafikken er stoppa og alt!!" biip-biip-biip, bipp-bipp-bipp, BANG!!
Festleg det der. Nesten som Odd Karsten Tveit, på dårleg linje frå vekkistan.
Men snålt er det. Og i min dialekt er ordet snålt ikkje det same som rart. ;)
Pukk, det er det det handlar om nett no, og platting, og nivilering.
Fundament, forskaling, karlslege greier ser du!

SVITSEN, TAXISJÅFØREN OG MY

Det var ein gong, dvs i går kveld, at My atter ein gong var på spinningtrening. Som alle moderne damer så køyrer ein til treningssenteret, med bil. Ikkje alle moderne damer tek med mobiltelefonen overalt. My er nesten avhengig av den dingsen, men i går låg den altså heime.
Etter treninga starta ikkje bilen. BMW og greier. Fint skal det vera! #%&$###!!
Eg var sveitt OG kald der eg luska meg inn på treningssenteret igjen for å oppdriva ein telefon til å ringja mannen med- slik at han kunne sveiva i gong nettverket- slik at eg kunne bli henta osb, osb...
Ei snill instruktørdame lånte meg telefonen sin. My ringde Mannen. Mannen tok ikkje telefonen. Mannen TAR ikkje telefonen når han ikkje kjenner nummeret. (neida, han har ikkje torpedoar etter seg).
My måtte gå dei tunge trappene opp til resepsjonen på treningssenteret og be dei ringja etter taxi for meg. Rundt slike resepsjonsskranker står det ofte kule folk og heng med vannflaskene sine. Det sto mange slike der i går, unge, vakre. Det tok cirka 15 minutt før taxisentralen tok telefonen.... Det tok ennå 15 minutt (eg venta i kulda) før taxien kom. Steike, svarte.
Jammen godt at taxisjåførar ofte har tilnærma lik psykologkompetanse. For han fekk høyra ALT, om bilen, treninga, Mannen. I tillegg hadde han slik fin blåtann i øyra, som blinka som eit middels juletre.
Forståelsesfull han der (men kunne han ikkje ha hjelpt meg med bilen?) - feks så sa han at eg måtte vera forsiktig med startkablane (!?), og at han hadde opplevd ein gong at konemor (skrekkeleg ord) ikkje fekk start på bilen med sin nøkkel, men at dottera sin nøkkel virka blablabla- hadde visst noko med startsperre på bilnøklane å gjera.
MIN svits er det vel ingenting i vegen med, tenkte eg. Ja, for uinnvidde: svits er det same som bilnøkkel på min dialekt. ;) (ordet kjem garantert frå junaiten eller deromkring, då som ein feilstavelse for twist, som jo er å vri... det trur eg nemleg). Nåja.
Mannen, som sat og ante fred og ingen fare, heime i stova, kom med det geniale spørsmålet då eg braste inn dørene: "du brukte vel rett nøkkel, eller?" Joda, han fekk SVAR. Typisk det der, at han trur det er meg det er noko i vegen med, ikkje bilen...
Ingen i nettverket kunne hjelpa oss. Mannen kjørte opp til havaristen med den andre bilen. Mannen kom køyrande tilbake i bilen som eg ikkje fekk start på. Kjepphøg var han.
Men trur du han fekk start med min svits? Nope! Ho-ho. Eg har vel aldri før vore så takknemleg for taxisjåførkunnskap som då.
Det endte godt, men min svits virkar ikkje.
Moralen er: legg aldri ut på trening utan mobil, eller slutt og tren kanskje.

HER SKJER DET TING

Ok, folkens. Hugsar du Godset? Godset er huset familien My har brukt til hytte dei siste fem åra.
Godset er ei slags rønne, bygd i 1926, dårleg vedlikeheldt dei siste åra. På Godset har mine besteforeldre budd, og mine oldeforeldre. Godset har mange historier å fortelja. Ting sit i tapeten.
Me snakkar mat, Bibel, glede, sjukdom, bekymring, kaffikoppar, komler, symaskin.

No riv me Godset. Neste veke skjer det. Straumen koplast av idag. Huset er tomt, tomt for ting og tang. Men det har sjel, og mange gode minner.
My og Mann brukte helga på å tøma hus og å fylla container. Herrejesuskristus kva me fann. : heimelaga lefser frå ca 15 år tilbake...., bøtte med lokk med ukjent flytande innhald... (kanskje fisk?, ingen vågde å opna, med fare for å døy umiddelbart av gassforgifting)
Min kjære pappa hjelpte til med rydding og kjøring av tilhengjar og slikt. Og aldri har vel sangen "Kjekt å ha" vore sannare! Han samla isaman dei utrulegaste ting - me er i kategorien "taustumpar og slikt", og lyspærer til juletre.. Trur sanneleg han blei kalla til å ta vare på brudebilete av skilde folk og. :)
Mi kjære mamma har eg advart mot å kikka i bagasjerommet hans, det er fare for nervesamanbrot dersom ho gjer det. Ho hadde forresten i oppgåve å gjeta hjorden imens, i lekeparken var dei, og på sundagsskulen sjølsagt. Ein må jo læra om Josef? - ikkje han "barnefaren", men han med kjortelen og brønnen og det. Jaja.

My er flink til å hiva, og det gjorde eg. Ting som me ville ta vare på blei frakta til Bror sin kjellar for oppbevaring. Sjøl seier han det er ein Fritzl-kjellar, men, men, eg såg berre ting der, og ein katt.
Den lokale brukthandelen blei òg forsynt med nye varer.
Og tre venninner kom og henta ting dei syntes var brukande. Ho-ho, værsågod seier berre eg!

Kvifor riving? Jo, det skal eg seia deg: familien My er på flyttefot. Innan eitt års tid har me nytt hus der Godset har stått. Draum går i oppfylling!! Me kjem HEIM. Gled, gled, gled. Byggjemøte var me på på måndag, rettare sagt på 39-årsdagen min. (gratulasjoner mottas med takk)
Så dersom alt går etter våre planar, så feirar eg 40 med havutsikt i retning England.
Ulemper? -jada, nokre. Fordeler? - ein del av dei ja.
Kanskje eg bør konvertera til husbyggingsblogg/interiørblogg? -trur ikkje det, men litt smakebitar blir det nok.

FAMILIEPLANLEGGING

Sidan eg har fått barn i 2007, 2009 og 2011, så bør eg vel vurdera å få eit til i 2013? Tvillingar kanskje, hadde ikkje det vore fint?
Fint å få barn annankvart år vel?
Slapp av, min venn. Det skjer ikkje, aldri.
Tidlegare syntes eg det var rart når menneske (kvinner) bedyra høgt og tydeleg at dei var så absolutt ferdige med sin reproduktive fase. Eg forsto ikkje korleis ein kunne vera så skråsikker. Og i lys av at mange slit med å vera ufrivillig barnlause, så syntes eg nesten det var litt frekt å vera så ferdig med å få barn.
Det var dengong då.
Nå slår eg meg (sjølvtilfreds) på brystet, og er skråsikker. Og veldig takknemleg, det er eg òg.
Skulle nok handtert 1 stk menneske til i familien, kanskje tilogmed 2. Men fleire svangerskap? -never.
Kvifor dette innlegget? Tja, ser at kalenderen tikkar mot 2013, og visst-at-om-dersom så hadde det vel vore dags? ;)

Ein deler vel alt på nettet, eller?
Kanskje neste innlegg blir om privatøkonomi, åreknuter, karrierevalg. Ein kan aldri vita.

HIMMELTING OG HØNS

Fint haustvèr her idag.
Fam. Lykke tok seg ein spasertur i nærmiljøet. Rettare sagt; bataljonen breidde seg ut langs vegane her.  I troppen var det tvillingvogn, sykkel, overblid mor og (om mogleg) endå blidare far, 3 stk menneske i alder 1-5 år..
Turen gjekk innom kyrkjegarden. Der "helste" me på ein del oldeforeldre, som me saknar, og ein liten slektning som aldri fekk veksa opp.
Rett så fint var det.
Så kjem det, spørsmålet frå storeFrø: "korleis klarer dei egentlig å komma seg or kista og opp til himmelen?"
Ja, sei det du.

På heimvegen gjekk me rundt eit vatn. I vatnet symde mange ender. Vakkert det òg.
litleFrø: "SJÅ!, badehøner!!"

miniFrø var rusa på ein is ho hadde fortært, så dei augene var happy.

Og alle var samde om at det var ein fin tur.

FAMILIEIDYLL

kl 0500: litleFrø ropar om hjelp grunna amputert bein på dokka. miniFrø vaknar. My blir ortoped og fiksar avrive bein.

kl 0505: My beordrar Mann opp til å leggja ned miniFrø (det er mest hensiktsmessig at menneske utan melk gjer slikt)

kl 0530: miniFrø sin morgon "startar". My ammar.

kl 0610: storeFrø: "mamma, sko du ønskt atte du hadde Ben Ten-dynetrekk?"


Er verkeleg alt normalt? Eg er i tvil.

DETT VAR DETT

Ein epoke er over: nattamming er historie for mitt vedkommande. Innsatspokal fortjent!
Me benytta oss av den såkalte skrikekuren, eller det gjorde me ikkje - Ferbers metode heiter det. Og slik eg har forstått det så utvikla ein mann ved namn Ferber denne metoden, som eit alternativ til å gå frå eit barn og la det skrika til det kapitulerte.. Javisst kan Ferbers metode innehalda skriking, men barnet får regelmessig og kontrollert oppmerksomhet, med vennlig og bestemt tone. Minefelt dette her, det veit eg. Men det er lov å bruka sunn fornuft, og ein må sjølve finna ut kva som er best for sin situasjon.
miniFrø nærmar seg 1 år og har knekt koden med matinntak på dagtid. Ho er frisk og sunn, og har fram til nå hengt fast i puppen, som ei igle, store delar av natta.
Dette måtte bli Mannen sin jobb. (ikkje å overta igle-rolla altså)
My "flytta" ned i kjellaren i 3 netter, Mann rigga seg til med penn, papir, klokke, bok, og psyka seg opp til 3 netter med h.....
miniFrø fekk parallelt med dette sitt eige rom, dvs "rom"- ho søv der garderoben er. ;)
Resultat: menneskebarnet tok hintet. Ein gong vakna ho, ein enkel gong, fyrste natta, blei lagt ned igjen og that´s it!
Ingen skriking, ingen teljing av minuttar, ingen søvnlaus Mann. (kan det vera at han ikkje har høyrt ho? Neppe ;) )
Og My er eitt skritt nærmare polvottpupper. Jippi!
Dette gjorde me òg då litleFrø var nesten eit år gammal. Det same skjedde då, isi pisi - og den gongen fekk eg nesten kjeft av Mannen for å ha måla fanden på veggen på førehand, og så gjekk det så knirkefritt!
Så eg tenkte at denne gongen blir det verre, og måla dermed fanden ein gong til. :)))
storeFrø? nei, han trengde ingen Ferber eller denslags. Han sov frå 19-07 frå han var åtte veker gammal. Men desse jentene derimot...

SAVONAROLA

"Eg trur på mennesker som brenne. Det knitre djupt i de ei meining...."

Strofene er frå Vamp sin sang Savonarola, der teksten er skriven av Kolbein Falkeid.
Engasjerte menneske er flott. Menneske som brenn for noko, og som bidrar til nytte for fellesskapen, det har eg sansen for!
Menneske som kun har nok med seg sjøl, sitt og sine - skeptisk!

Men, ein kan vel ikkje vera engasjert i alt?
Sjøl ser eg på meg som ein engasjert person. Men det er eit stort, svart hol der, og fornuften seier eg burde skamma meg... Men eg klarer berre ikkje å bli engasjert i miljøvern! Det bit liksom ikkje på.
Nevner nokon ord som co2-avgift, global oppvarming, ja, då er eg avlogga i topplokket før setningen er ferdig.
Eg burde vel bry meg? Ja, sikkert det.
Allikevel har eg min eigen miljøkapanje, ein svært innsnevra ein, med logisk brist:
Eg legg igjen pappemballasjen i butikken når eg kjøper topakningar med Pampers-bleier! :)))
Ingen annan emballasje, berre denne.
Trur ikkje det er miljøhensyn som motiverar meg, det er nok heller det at papirdunken stadig vekk er full her i huset. For joda, sjølsagt kildesorterar me. Nokon har bestemt det.

Sånn, då har eg skrifta for det.

DEN DÅRLEGE HYRDEN

Som de veit så er familien My ein heil bande blitt. Denne banden er noko uhandterleg når han opptrer ilag, blant folk. Og sjøl om 3 små Frø er cirka like i alder, så har dei enno svært ulike behov. To brukar bleier, ein skal kvila to gonger til dagen, ein bør kvila ein gong til dagen - men gjer det ikkje (og kvilen, som burde vore, heng saman med at dagen til denne personen startar i 05-tida), ein blir veeldig sliten av å gå langt, ein vil ha sparkesykkel med overalt, to bør transporterast i vogn, ein vil ha pupp innimellom, ein hatar (!) butikkar, ein frys, ein er varm, ein vil bærast, ein vil utforska alle småsteinar og insekt, ein vil ha sommarhatt oppå hua osv, osv.

Alt dette, pluss litt til, gjer at me deler oss i helgene og på fridagar - akkurat som ein heilt moderne splitta familie altså! ;)

Så idag: My, storeFrø og litleFrø til byen for "adspredelse". Mann og miniFrø heime i hjemmets lune rede, ilag med Nestle.

My kom på den geniale ideen å visa desse små ein "morsom labyrint-butikk". (dette var sjølsagt ein luremetode for sjøl å få kunna snusa litt inne på søstrene Grene)

Det viste seg å vera ein heller dårleg ide.... for me lagde ein scene der inne. Fireåringar synes tydelegvis det er kjekt å springa tilbake i slike labyrintar, noko som fører til at mindre sysken spring etter og forelderen blir lynsint! Eg blei på ein måte bondefanga, for dei fann ikkje vegen tilbake med det same, og eg (og alle andre i butikken) høyrde dei - det kan du trygt seia! Så eg måtte stilla meg ved utgangen, slik at ingen kunne komma seg ut iallefall. Då var eg varm i toppen, helst av sinne, fasiken. Dei fann meg til slutt...

Før dette skjedde spurte guten så kjekt: "hvilken musikk e dette, mamma?"

"Det e klassisk musikk", svara eg. (kva er egentlig greia med den der klassiske musikken hjå desse søstrene?) "Nei, det e spøgelsesmusikk", sa fireåringen.

Kanskje det. Skummelt blei det, for nokre av oss.

EGG, IGJEN

Til husmor med opprykk.

Kan ein bruka egg som har, eh, vore frosne? (neida, eg driv ikkje med prøverør og slikt)

Eg synes å hugsa så sikkert at eg kjøpte ein kartong med egg på Rema-besøket mitt idag. Storhandel og greier.

Nå har eg leita ein heil ettermiddag, som ei kaklande høne på jakt etter genene sine. Det var rett før eg sette Viggo Valle på saka, han er jo kjend for å løysa slike påskemysterier.

Men eg fann dei, i fryseboksen. Er det mulig?

Eggande helsing frå husmor utan opprykk

KAPPLØP

MiniFrø er allereie blitt 8 mnd gammal. MiniFrø er eit bestemt lite vesen. Lenge sa eg kjekt (og tilbakelent, slik berre ei skråsikker trebarnsmor kan) : "nei, ho er grei, er nok den fredligaste av mine....bla,bla,bla"

Men det vesle damemennesket har "rått utav" som dei seier i min dialekt. For jammen er ho ikkje så fredeleg heller! O V E R A L T er ho, sånn generelt sett. Meir spesifikt: alle ledningar og stikkontaktar er oppdaga og utforska. Stønn. Kan ikkje minnast at det har vore slik før?

Maten er òg eit kapittel for seg, og det er her kappløpet kjem inn. Iflg miniFrø er fast føde oppskrytt. Graut er oppskrytt, frukt er oppskrytt, middag er oppskrytt, skive er oppskrytt, alt på tutekopp/flaske er oppskrytt. Alle triksa i hakkespettboka har eg prøvd!

Og det er ikkje det at ho direkte mislikar maten, men ho gapar ikkje opp, den tannlause frøkna. Jo forresten, leiker og denslags, det kan ein putta i munnen. Så då sit eg klar med maten, som ein hauk/som ein katt utføre museholet, og når munnen går opp for å putta inn ei leke så må eg kappast med den leika ser du. Av og til vinn eg, av og til taper eg. Kjekt. Denne aktiviteten er vanskeleg gjennomførbar andre stader enn her, heime, i hjemmets lune rede.

Men kanskje eg treff folk ein annan gong i livet?

Forresten så har eg jo pupper, med melk - det er nok det ho blir så himla lubben av! ;)

EKS FOR SEKS OG SEKS FOR SJU

My, i kveld: på måndag er det bollesundag

Mann: ja, og julaftan kjem på fredag den 13. dette året...

Hjernesvinn? Ammetåke? Bør eg skaffa meg eit liv liksom?

MR. VALENTINO HIMSELF?

Det blir nok to soler på himmelen i morgon: eg har fått Valentin-bukett!!!! Flotte roser kom denne forunderlege Mannen heim med. Det har aldri skjedd før, aldri. Valentinsdagen feirar me liksom ikkje.

Men eg skal innrømma at det var gledeleg, veldig. Overraskande og totalt uventa, ekstra kjekt då. :)

(med til historia høyrer at Mannen hadde blitt inspirert av ein yngre bror. Ungdommen veit du, dei kan det)

KARMANNSKARI

Den nesten nye vaskemaskina vår hadde seg ei nær-døden-oppleving her i forrige veke. Dette skjedde sjølsagt akkurat den dagen eg hadde laga haug av sengeklede. Maskina var full av klede, og vatn, då ho gjekk inn i eit slags teknisk koma... Fasiken! Me prøvde etter beste akademiske evne å finna ut av det, men gav opp.

Reparatør blei bestilt. Reparatør kom ikkje. My forvandla seg straks til ei slik KarmannsKari, du veit, ei slik dame med Cola på baklomma.

Så tok eg til å dirka opp deksel, løysna på slangar, tappa vatn manuelt (karsleg ord), fjerna meir deksel, vri på ein slags turbin (?), fjerna nokre myntar og eit par hårklemmer, kopla alt på plass igjen, og: maskina var friskmeld!!

Dritkry var eg. Triumferande sms til Mannen.

det kunne ikkje passa betre enn akkurat no å ha vaskemaskin som virkar, for me slapp sjølsagt ikkje unna omgangssjuka. Men det er berre ein bagatell..

Helsing Erle, mammaen til Guro