HYLLEST TIL BARNEHAGEN

Eg forstår det slik at nokre av lesarane mine er i dagleg kontakt med 2/3 av My-barna. Pittelitt skummelt å vita om det, men òg veldig kjekt. Uansett har eg ingenting å skjula, dessutan reknar eg med at mine søte små informerar dagleg frå Hjemmets Lune Rede. ;)
Så, kjære personal i  verdens beste barnehage: Dette innlegget er dedikert til dykk.
Det er så ubeskriveleg bra å møta normal og fornuftig tankegang i måten de driv barnehage på!
Folkens, her snakkar me tyngde. Nei, ikkje slik tyngde i kilo akkurat, men pedagogisk tyngde, medmenneskeleg tyngde, humoristisk tyngde og masse masse sunt bondevet!
Og av og til er det berre så fantastisk politisk ukorrekt: feks å overraska dei eldste barna med McDonalds-lunsj på byturen! I like, a lot. (kanskje nokre foreldre som set urte-teen i halsen av dette?)
Nei, det står ikkje akkurat Nugatti på lunsjbordet i barnehagen, men det hender det ligg ein melkesjokolade i sekken etter at påskeharen har vore på besøk. ;)

Dei fireogeithalvt åra me har vore barnehageforeldre har me opplevd å bli sett, både som familie og når det gjeld dei små sine (avogtilsære) behov.

Javisst er barnehagen liten og trang og gammal. Men det betyr faktisk ingenting så lenge måten å driva barnehage på er så optimal!

Og som ein ekte siddisbarnehage så er det heilt naturleg og normalt å bli møtt av allsang frå garderoben under henting: "Tore Tang" ljoma utover lokalet her ein dag. Og den sangen blir ekstra bra når vokalistane er mellom 3 og 6 år gamle!
Men jøss og bevares, dei har lært "Et barn er født i Betlehem" òg, så ingen fare -breidden blir ivareteken . ;)
TAKK, damer! Lot`s of love frå denne heimen.

BÅL

Sånn, nok eit kapittel over: forever-never-again!
Kanskje eg skulle fyra opp eit slikt bål her ute på plenen? Brenning av amme-bhar? Og DEN kolleksjonen er ikkje liten! Joda, sikkert liten i cup og slikt, men i mengde så snakkar me eit middels stort St.Hans-bål. Eller ein blir kanskje taua av slikt? "Småbarnsmor sette fyr i boligfelt".

Ja, det er amming eg snakkar om. Syntes det passa så fint i anledning Nylanders 70-årsdag å avslutta denne form for foring. miniFrø er trass alt 1,5 år, og for min del så er det lenge nok.
Når diebarnet snakkar, om ikkje heile, men iallefall halve setningar, så var det på tide å gi seg synes eg. Og når i tillegg ammestunda blir etterfulgt av eit krav om å få låna I-paden ("padd!" "padd!"), då skurrar det litt i overkant for min del. Sjarmerande var det slett ikkje.

Flink har eg jammen meg vore! For det var faktisk eit strev å få det til - alle 3 gongene. Tilsaman har eg amma i 46 månader, det er nesten 4 år...
Ja, eg slår meg litt på brystet nå. Men ikkje bli irritert/lei deg dersom du er ein av dei som av ein eller annan grunn ikkje amma ditt/dine barn. Det er O K. Sjøl fekk eg aldri morsmjølk, kun flaskemjølk, og graut frå eg var 6 veker (!). Og eg blei heilt normal. ;) (cirka normal, eventuelle avvik skuldast ikkje ernæringa) Ho-ho.

Nå: ut på handel, undertøysavdelinga. Det finns garantert noko med magiske egenskaper- pushditdetpassarbest.

SER MAN DET

"Mamma, eg vil ikkje gifta meg med deg når eg blir stor, for då er du så gammal."

"Eg vil ikkje ha kjærast, for eg hatar kyssing."

Fint å vera fem.

TRØBBEL?

etterskrift til gårsdagens:

Var nettopp i postkassen ilag med miniFrø (1). Postmannen sto og la oppi kassane medan me venta.
"PAPPA", sa ho.
Hm, eg har iallefall aldri sett han før. Kross på halsen.

HIMMELTING OG HØNS

Fint haustvèr her idag.
Fam. Lykke tok seg ein spasertur i nærmiljøet. Rettare sagt; bataljonen breidde seg ut langs vegane her.  I troppen var det tvillingvogn, sykkel, overblid mor og (om mogleg) endå blidare far, 3 stk menneske i alder 1-5 år..
Turen gjekk innom kyrkjegarden. Der "helste" me på ein del oldeforeldre, som me saknar, og ein liten slektning som aldri fekk veksa opp.
Rett så fint var det.
Så kjem det, spørsmålet frå storeFrø: "korleis klarer dei egentlig å komma seg or kista og opp til himmelen?"
Ja, sei det du.

På heimvegen gjekk me rundt eit vatn. I vatnet symde mange ender. Vakkert det òg.
litleFrø: "SJÅ!, badehøner!!"

miniFrø var rusa på ein is ho hadde fortært, så dei augene var happy.

Og alle var samde om at det var ein fin tur.

POTETSLANG

Potetbinge, er det heilt utgått på dato eller? I min barndom, for snart hundre år sidan, var det mange som hadde potetbinge i kjellaren, og nokon hadde eigen potetkjellar utandørs -under ein slags haug på ei mark... Kanskje dette berre var på mine heimtrakter?
Uansett, miniFrø burde ha vore barn då, på den tida. Ho har nemleg funne ut av kor potetene blir oppbevarte her i huset, i ein pose på vaskerommet. Der går ho og forsyner seg kvar dag, med 1 stk potet, som ho forøvrig kallar "ball". (kva skal ein med alle desse flotte lekene?)
Heilt greit forsåvidt. Det er berre det at ei uoppmerksom mor ikkje alltid får med seg kor desse potetene hamnar i løpet av dagen.... Men det vil vel visa seg til slutt, for dei spirer vel etterkvart med nye skudd?
Mange heite poteter blir det uansett i denne heimen, for dei blir gode og varme etter eit par timar i dei små nevane. ;)
Tenk om ho vèl å svelgja poteta. Får me ei dansktalande i familien då?

FAMILIEIDYLL

kl 0500: litleFrø ropar om hjelp grunna amputert bein på dokka. miniFrø vaknar. My blir ortoped og fiksar avrive bein.

kl 0505: My beordrar Mann opp til å leggja ned miniFrø (det er mest hensiktsmessig at menneske utan melk gjer slikt)

kl 0530: miniFrø sin morgon "startar". My ammar.

kl 0610: storeFrø: "mamma, sko du ønskt atte du hadde Ben Ten-dynetrekk?"


Er verkeleg alt normalt? Eg er i tvil.

5 ÅR

Denne flotte guten er 5 heile år idag!
Det feirar me på alle tenkelege vis såklart.
Han lurar på mykje han her... om planetar, dinosaurar, skyer, sniglar, kroppen....
Av og til (ofte) blir me svar skuldige. :)
At det skulle vera sååå kjekt med barn, det hadde aldri eg trudd.
Flotte storebroren til to stk rosa. Du er nok ein Helt for dei, innerst inne, oftast.
Eg likar deg, mykje, MYKJE.

1 ÅR

Dette vesenet, med gullsko, er 1 år idag! 365 dagar, eller kanskje 366?
Det har vore innhaldsrikt dette året. Innhaldsrikt, det er ei fin skildring synes eg.
Lenge sa eg at dette barnet var "det fredligaste eg hadde". Det utsagnet må nok modererast litt. ;)
Men flott, det er ho. Og deilig, og blid, og omtrent tannlaus.
Ho er nemleg den beste eittåringen i verda akkurat no!!
Då Gud skapte henne, eller kven det nå var (?), då er eg sikker på at vedkommande henta inspirasjon frå Ivo Caprino sitt dukkelager. :) Du veit, slike auger....
Heeeei, kan ho seia. Og så ler ho på dei rette plassane.
Meir objektiv skildring enn dette finn du ikkje.

"Når masser av leker, mas
og våkenetter trekkes over
meg som en tung dyne, er
jeg for deg fremdeles som
en Sareptas krukke."

R. Tangen og K. Bech-Sørensen

DETT VAR DETT

Ein epoke er over: nattamming er historie for mitt vedkommande. Innsatspokal fortjent!
Me benytta oss av den såkalte skrikekuren, eller det gjorde me ikkje - Ferbers metode heiter det. Og slik eg har forstått det så utvikla ein mann ved namn Ferber denne metoden, som eit alternativ til å gå frå eit barn og la det skrika til det kapitulerte.. Javisst kan Ferbers metode innehalda skriking, men barnet får regelmessig og kontrollert oppmerksomhet, med vennlig og bestemt tone. Minefelt dette her, det veit eg. Men det er lov å bruka sunn fornuft, og ein må sjølve finna ut kva som er best for sin situasjon.
miniFrø nærmar seg 1 år og har knekt koden med matinntak på dagtid. Ho er frisk og sunn, og har fram til nå hengt fast i puppen, som ei igle, store delar av natta.
Dette måtte bli Mannen sin jobb. (ikkje å overta igle-rolla altså)
My "flytta" ned i kjellaren i 3 netter, Mann rigga seg til med penn, papir, klokke, bok, og psyka seg opp til 3 netter med h.....
miniFrø fekk parallelt med dette sitt eige rom, dvs "rom"- ho søv der garderoben er. ;)
Resultat: menneskebarnet tok hintet. Ein gong vakna ho, ein enkel gong, fyrste natta, blei lagt ned igjen og that´s it!
Ingen skriking, ingen teljing av minuttar, ingen søvnlaus Mann. (kan det vera at han ikkje har høyrt ho? Neppe ;) )
Og My er eitt skritt nærmare polvottpupper. Jippi!
Dette gjorde me òg då litleFrø var nesten eit år gammal. Det same skjedde då, isi pisi - og den gongen fekk eg nesten kjeft av Mannen for å ha måla fanden på veggen på førehand, og så gjekk det så knirkefritt!
Så eg tenkte at denne gongen blir det verre, og måla dermed fanden ein gong til. :)))
storeFrø? nei, han trengde ingen Ferber eller denslags. Han sov frå 19-07 frå han var åtte veker gammal. Men desse jentene derimot...

SYDENFØLJETONG, 8

Epilog

Aldrande mann av lokalbefolkningen då han såg gjengen med "bambinos" me hadde:
"maschine kaputt!" sa han, og peika nedanfor beltespenna si.

SYDENFØLJETONG, 5

Mat og drikke.

I vårt Syden var ein kopp cappucino det same som svart kaffi med tårn av fresekrem. Joda, eg drakk ein del av dei.
All inclusive er genialt for ei sliten husmor. Armbandet me fekk tildelt gav fri tilgang til flotte buffetar med søtt, salt og syrlig.
INGEN blei dårlege i magen. Toåringen og fireåringen fekk kvar sin "Syden-tablett" kvar dag (Ido-form Travel). Me andre klarte oss med bakteriekulturen me har frå før.
Minstefrøkenen har framleis sin eigen kost: graut, fruktmos, middagsglas og pupp.
Litt irriterande å ha teke med for lite graut heimanfrå.... Og grauten eg fann i butikkane der nede, skulle mixast med melk. Det var uaktuelt å introdusera henne for ny melk på ferie. Endå meir uaktuelt var det å pumpa ut morsmelk. DET er historie for min del! (sann mine ord)
My måtte ut på grautjakt, til å blanda med vatn. Kanskje Lidl hadde? Iallefall var det interessant å hiva seg  i ein taxi ei kveldsstund med destinasjon Lidl. Bomtur!
Men på a p o t e k e t, der hadde dei sorten. :)

SYDENFØLJETONG, 4

My i Syden.

Heldigvis hadde eg stilt inn forventningane til ferien på rett kanal.
Stakkar meg dersom eg hadde trudd at eg skulle driva dank på ei solseng, og snu meg kvar halvtime.
Stakkar meg dersom eg hadde sett føre meg natteliv og a lot of hanky panky.
Dette var ferie der barna sine behov var i sentrum. Difor var det "ferie", ikkje ferie.
MEN, eg bevilga meg 45 minutt fotpleie på eit slags spa. Pausen det gav var av betre kvalitet enn sjølve fotpleien. Akk ja.
My er fornøgd, My er brun (ikkje bak på leggene), My fekk testa den lekre Spar Kjøp-bikinien, og My fekk tilfredsstilt eit snev av shoppeabstinens ved å investera i fotsid kjole med påfuglmønster (det hadde Ari likt) frå den lokale krambua ved hotellet...
My har leid ein hest med 1 stk barn oppå.... Eg likar ikkje dyr, og eg er redd hestar. Sjølsagt fekk me tildelt den hesten som eg vil definera at "skapte seg". Fasiken! Me overlevde, og "rytteren" var storfornøgd!

SYDENFØLJETONG, 1

Då var eg cirka til botnen av haugane med skitne sommarklede.... Å leggja inn i allereie overfyllte skap gjenstår.
Familien My har altså gjennomført, med stil ?, den store Sydenturen, i 2 veker var med på "ferie".
Kor me var? Sjølsagt til det heilt opprinnelege, ekte Syden: Mallorca. Ho-ho.
Joda, me gjekk ut i pluss, og å reisa med 3 barn under 5 år var akkurat så travelt som forventa. ;)
Visst du vil høyra, så skal du få lesa til du blir kvalm om all denne familieidyllen.
Dette innlegget får me kalla Prologen:

Du kan tru me gleda oss!! Mannen og My var skikkeleg motiverte til å visa barna våre at sol finns.
Sidan februar har me gleda oss. Logistikken vil eg seia var på profesjonelt nivå..
Ingenting kunne vel stoppa oss? Me fortjente vel virkeligt denne turen?
Har du høyrt om vannkoppar? Varicella på fint? Inkubasjonstida for vannkoppar er 10-20 dagar.Ingen av mine Frø har hatt vannkoppar, ennå.
Tru det eller ei, nøyaktig 16 dagar før me skulle reisa hang det lapp i barnehagen om at vannkoppar var observert....
Eg ville til å grina. Skulle turen bli avlyst på grunn av vannkoppar kanskje?
Dei kunne vera smitta allereie, det var berre å venta i spenning. Ein ting eg kunne gjera for å førebyggja  at dei blei sjuke, var å oppretta ei slags karantene.. Som tenkt, så gjort. Lang historie kort: særdeles friske barn var heime frå barnehagen i to veker, og dette var då altså før ferien starta.
Så det var ei frisk og opplagt og tålmodig mor som forlot fedrelandet ein vakker maidag d.å.
(og aldri har eg vel "sett" så mange prikkar som i dei to vekene før turen! Saumfarte blei dei, desse små.)
Skikkeleg nervepirrande var det dette opplegget.
Neste gong vannkoppar tar turen i området her, då skal dei oppsøkjast.

DEN DÅRLEGE HYRDEN

Som de veit så er familien My ein heil bande blitt. Denne banden er noko uhandterleg når han opptrer ilag, blant folk. Og sjøl om 3 små Frø er cirka like i alder, så har dei enno svært ulike behov. To brukar bleier, ein skal kvila to gonger til dagen, ein bør kvila ein gong til dagen - men gjer det ikkje (og kvilen, som burde vore, heng saman med at dagen til denne personen startar i 05-tida), ein blir veeldig sliten av å gå langt, ein vil ha sparkesykkel med overalt, to bør transporterast i vogn, ein vil ha pupp innimellom, ein hatar (!) butikkar, ein frys, ein er varm, ein vil bærast, ein vil utforska alle småsteinar og insekt, ein vil ha sommarhatt oppå hua osv, osv.

Alt dette, pluss litt til, gjer at me deler oss i helgene og på fridagar - akkurat som ein heilt moderne splitta familie altså! ;)

Så idag: My, storeFrø og litleFrø til byen for "adspredelse". Mann og miniFrø heime i hjemmets lune rede, ilag med Nestle.

My kom på den geniale ideen å visa desse små ein "morsom labyrint-butikk". (dette var sjølsagt ein luremetode for sjøl å få kunna snusa litt inne på søstrene Grene)

Det viste seg å vera ein heller dårleg ide.... for me lagde ein scene der inne. Fireåringar synes tydelegvis det er kjekt å springa tilbake i slike labyrintar, noko som fører til at mindre sysken spring etter og forelderen blir lynsint! Eg blei på ein måte bondefanga, for dei fann ikkje vegen tilbake med det same, og eg (og alle andre i butikken) høyrde dei - det kan du trygt seia! Så eg måtte stilla meg ved utgangen, slik at ingen kunne komma seg ut iallefall. Då var eg varm i toppen, helst av sinne, fasiken. Dei fann meg til slutt...

Før dette skjedde spurte guten så kjekt: "hvilken musikk e dette, mamma?"

"Det e klassisk musikk", svara eg. (kva er egentlig greia med den der klassiske musikken hjå desse søstrene?) "Nei, det e spøgelsesmusikk", sa fireåringen.

Kanskje det. Skummelt blei det, for nokre av oss.

TEIT MOR

At eg ikkje hadde tenkt på det før! - at det var kyllingsuppe med epler løk og karri den vesle tannlause frøkna ville ha....

Der sat eg i barselgruppe og klagde mi naud over dette vesle barnet som ikkje vil eta. Men det var før kyllingsuppa blei servert, på barseltreffet. Eg lot ho smake, og det smakte!

Det var nesten litt flaut slik som ho hòlte i seg, nett som om eg nettopp hadde sete der og fortalt skrøner.

Rett etterpå fant ho ut at ho kunne sitje, av seg sjølv, på golvet. Hm, rivande utvikling i løpet av eit par timar.

Kanskje ho har tenkt å gå på neste barseltreff, eller kanskje lesa høgt for dei andre? Ikkje veit eg. Forunderleg heile vesenet.

KAPPLØP

MiniFrø er allereie blitt 8 mnd gammal. MiniFrø er eit bestemt lite vesen. Lenge sa eg kjekt (og tilbakelent, slik berre ei skråsikker trebarnsmor kan) : "nei, ho er grei, er nok den fredligaste av mine....bla,bla,bla"

Men det vesle damemennesket har "rått utav" som dei seier i min dialekt. For jammen er ho ikkje så fredeleg heller! O V E R A L T er ho, sånn generelt sett. Meir spesifikt: alle ledningar og stikkontaktar er oppdaga og utforska. Stønn. Kan ikkje minnast at det har vore slik før?

Maten er òg eit kapittel for seg, og det er her kappløpet kjem inn. Iflg miniFrø er fast føde oppskrytt. Graut er oppskrytt, frukt er oppskrytt, middag er oppskrytt, skive er oppskrytt, alt på tutekopp/flaske er oppskrytt. Alle triksa i hakkespettboka har eg prøvd!

Og det er ikkje det at ho direkte mislikar maten, men ho gapar ikkje opp, den tannlause frøkna. Jo forresten, leiker og denslags, det kan ein putta i munnen. Så då sit eg klar med maten, som ein hauk/som ein katt utføre museholet, og når munnen går opp for å putta inn ei leke så må eg kappast med den leika ser du. Av og til vinn eg, av og til taper eg. Kjekt. Denne aktiviteten er vanskeleg gjennomførbar andre stader enn her, heime, i hjemmets lune rede.

Men kanskje eg treff folk ein annan gong i livet?

Forresten så har eg jo pupper, med melk - det er nok det ho blir så himla lubben av! ;)

GRATIS UNDERHALDNING

Gullkorna strøymer på, til underhaldning for ei sliten mor.

I kveld, på veg opp i badekaret:

"Jesus kan ikkje bada han." "Kanskje di e fattige og, Jesus og di."

Her har me altså ei salig blanding av fascinasjon for ein mann som kunne gå på vatnet og det at fattige sikkert ikkje har badekar.....

Joda, han prøvde forsiktig med foten då han skulle oppi karet, om han kunne gå på vatnet han og.

Fornøyeleg!

Greit for meg at han trur på historia. Me prøver jo febrilsk å få barn til å tru på Nissen, så kvifor ikkje? ;)

ROMJULSPRAT MED FIREÅRING

My: tenk alt det kjekke du og syster di har fått vore med på i jula: gått julebukk, vore på juletrefest.... Det får dei ikkje i India. (jfr u-landsprosjekt i barnehagen..) Dåkke er jammen heldige!

Fireåring: Ja, men i India har di heldige kuer.

DETTE DESEMBERBARNET

-blir 2 heile år idag! Det skjedde i dei dagane då svineinfluensaen herja landet....Ho kom med storken, på sjølvaste Luciadagen.

Sjølsagt er ho den flottaste toåringen i verda:

-Ho har spikerkrøller, men augnevipper ein kan slå ned folk med.

-Ho er glad som ei lerke, og sint som ein tyrk.

-Ho syng døgnet rundt.

-Ho er litlesyster, og storesyster.

-Ho snakkar som ein bisp.

-Ho kan rydda, og rota.

-Ho elskar klær, smykker, prinsesseting, - og Kitty.

-Ho kilar deg i nakken når ho gir klem.

-Ho trur dagen startar 0510.

-Blannmann Sam er helten hennar, i tillegg til pappaen.

Dagen har me feira, med lussekattar, Luciakrune, kaker og pølser.

Dokkevogna var ein gjev presang, oppi den har ho lagt "alt ho eig".

Eg kunne skrive bok om dette vesle vesenet vårt. Kven mor kunne ikkje det, om sitt eige barn?

Bok blir det ikkje, berre desse små funderingane her i bloggen. Ein ting er sikkert: heldige oss!

Ein annan ting som er sikkert: safran er ein oppskrytt ting!

Til slutt, litt fine ord frå ei bok av Ragnhild Tangen og Kristine Bech-Sørensen:

VÅKNENDE VILJE

Viljen våkner i deg - og du en liten stor personlighet vil stå for egne valg

på egne bein.

Du - en vårlig kvist som må bøyes, ikke knekkes.

Din uslipte vilje skjærer riper i meg.

Og når trassen fanger oss, ser jeg bare den - og ikke deg min ønskekvist.

"Når masser av leker, mas

og våkenetter trekkes over

meg som en tung dyne, er

jeg for deg fremdeles som

en Sareptas krukke."

Gratulera med dagen til gullesylle! *