BABYSANG

Skal eg overdriva litt? : Nå har eg gått på babysang kvar fredag kl 1030 i cirka 5 år. Festleg!
Var nok ein smule meir entustiastisk den gong då, for fem år sidan, då eg trappa opp på synginga med ein  seks veker gammal baby... Men det var kjekt, og litt rørande, der me sto der og sulla blant såpebobler og rytmeinstrumenter.
Storelitlesyster er vel den som har fått gått minst på babysang. Allikevel er ho den som syng mest her i heimen. Stakkar liten, då ho var i babysangalder låg mora kvalm på golvet/i senga med nytt Frø i magen. Det blei liksom ikkje heilt naturleg å syngja då.
Minstefrøken ruuule på babysang, iallefall gjorde ho det idag. Eg sjølv er blitt litt meir slik overlegen, blasert, og ser med eit skråblikk på alle desse nye mødrene som ennå har normal hudfarge under augene.
Men vaflene er gode ennå, og kaffien - i kafeen etterpå.
God helg!

PÅ KRAMBUA

Idag er det fredag. (men det veit du kanskje, for ettersom eg forstår så blir ein informert om det på Facebook..)
På fredagar bør ein sørgja for at det er mat i hus til helga. My gjorde det idag. Kl 09 var eg på handelslaget. Stanken av Elnett-hårspray låg tung mellom varehyllene... Jada, for det var eg som var der, i tillegg til cirka alle pensjonerte damer i kommunen.
miniFrø blei omplassert ein times tid. Ho har det med å skråla fælt der oppi handlekorga, så det var befriande å gjera helgehandelen åleine.
Full handlekorg hadde eg sjølsagt. Den gamle dama bak meg hadde fire ting å betale. Ho spurde om ho kunne gå foran meg i køen.
"Nei, dessverre", sa eg. Dette var tydelegvis eit uventa svar for vedkommande. Og gjett om ho blei sur! For HO hadde nemleg nettopp stått i ein kø! (?) Stakkar. Livet er jammen urettferdig.
Mumlande tusla ho bort til ein annan kasse, og eg høyrde ho sa "der har du neste generasjon!"
Drittkjerring, spør du meg. Håpar ho sjølv synes ho representerar sin generasjon godt.

Det hender rett som det er at eg slepp folk foran meg i køen, då oftast ungdommar (dei har så korte friminutt, og må jo få sjans til å eta opp sjokoladen sin;) )
Men idag passa det meg ikkje. Har nemleg min eigen, litle krig mot frekke, gamle damer, som nektar å innretta seg i eit køsystem. Gamle menn gjer ikkje slikt.
Kanskje det har noko med hårsprayen å gjera?

SVITSEN, TAXISJÅFØREN OG MY

Det var ein gong, dvs i går kveld, at My atter ein gong var på spinningtrening. Som alle moderne damer så køyrer ein til treningssenteret, med bil. Ikkje alle moderne damer tek med mobiltelefonen overalt. My er nesten avhengig av den dingsen, men i går låg den altså heime.
Etter treninga starta ikkje bilen. BMW og greier. Fint skal det vera! #%&$###!!
Eg var sveitt OG kald der eg luska meg inn på treningssenteret igjen for å oppdriva ein telefon til å ringja mannen med- slik at han kunne sveiva i gong nettverket- slik at eg kunne bli henta osb, osb...
Ei snill instruktørdame lånte meg telefonen sin. My ringde Mannen. Mannen tok ikkje telefonen. Mannen TAR ikkje telefonen når han ikkje kjenner nummeret. (neida, han har ikkje torpedoar etter seg).
My måtte gå dei tunge trappene opp til resepsjonen på treningssenteret og be dei ringja etter taxi for meg. Rundt slike resepsjonsskranker står det ofte kule folk og heng med vannflaskene sine. Det sto mange slike der i går, unge, vakre. Det tok cirka 15 minutt før taxisentralen tok telefonen.... Det tok ennå 15 minutt (eg venta i kulda) før taxien kom. Steike, svarte.
Jammen godt at taxisjåførar ofte har tilnærma lik psykologkompetanse. For han fekk høyra ALT, om bilen, treninga, Mannen. I tillegg hadde han slik fin blåtann i øyra, som blinka som eit middels juletre.
Forståelsesfull han der (men kunne han ikkje ha hjelpt meg med bilen?) - feks så sa han at eg måtte vera forsiktig med startkablane (!?), og at han hadde opplevd ein gong at konemor (skrekkeleg ord) ikkje fekk start på bilen med sin nøkkel, men at dottera sin nøkkel virka blablabla- hadde visst noko med startsperre på bilnøklane å gjera.
MIN svits er det vel ingenting i vegen med, tenkte eg. Ja, for uinnvidde: svits er det same som bilnøkkel på min dialekt. ;) (ordet kjem garantert frå junaiten eller deromkring, då som ein feilstavelse for twist, som jo er å vri... det trur eg nemleg). Nåja.
Mannen, som sat og ante fred og ingen fare, heime i stova, kom med det geniale spørsmålet då eg braste inn dørene: "du brukte vel rett nøkkel, eller?" Joda, han fekk SVAR. Typisk det der, at han trur det er meg det er noko i vegen med, ikkje bilen...
Ingen i nettverket kunne hjelpa oss. Mannen kjørte opp til havaristen med den andre bilen. Mannen kom køyrande tilbake i bilen som eg ikkje fekk start på. Kjepphøg var han.
Men trur du han fekk start med min svits? Nope! Ho-ho. Eg har vel aldri før vore så takknemleg for taxisjåførkunnskap som då.
Det endte godt, men min svits virkar ikkje.
Moralen er: legg aldri ut på trening utan mobil, eller slutt og tren kanskje.

ER DET MEG, ELLER?

Eg fekk ikkje akkurat S i matematikk, MEN, dette skjønar eg ikkje;
For fyrste gong i livet har eg fått restskatt! Ikkje snakk om dei store summane, men likevel.
Eg er utan inntekt, og det har eg vore nokre år. Jaja, bortsett frå barnetrygd og kontantstøtte.
Kanskje det er den kraftige formua mi som spelar inn? (not). Kanskje at eg er gift? Kanskje det svarar seg, sånn reint økonomisk, å leva i synd? ;)
Kanskje eg er for blond til å forstå dette? Kanskje eg blir lurt?
Mange spørsmål, få svar.
Men ein ting er sikkert: nå har eg jammen meg skrive eit innlegg om privatøkonomi òg!
Her går det visst berre nedover. Null integritet igjen.
Å ta ein telefon til Skatteetaten for å finna svaret? -aldri, det er i same gate som å ringja til NAV/Posten/Legevakten o.l. Ein må ta vare på blodtrykket, så lenge ein har eit blodtrykk!
God laurdag!

SER MAN DET

"Mamma, eg vil ikkje gifta meg med deg når eg blir stor, for då er du så gammal."

"Eg vil ikkje ha kjærast, for eg hatar kyssing."

Fint å vera fem.

HER SKJER DET TING

Ok, folkens. Hugsar du Godset? Godset er huset familien My har brukt til hytte dei siste fem åra.
Godset er ei slags rønne, bygd i 1926, dårleg vedlikeheldt dei siste åra. På Godset har mine besteforeldre budd, og mine oldeforeldre. Godset har mange historier å fortelja. Ting sit i tapeten.
Me snakkar mat, Bibel, glede, sjukdom, bekymring, kaffikoppar, komler, symaskin.

No riv me Godset. Neste veke skjer det. Straumen koplast av idag. Huset er tomt, tomt for ting og tang. Men det har sjel, og mange gode minner.
My og Mann brukte helga på å tøma hus og å fylla container. Herrejesuskristus kva me fann. : heimelaga lefser frå ca 15 år tilbake...., bøtte med lokk med ukjent flytande innhald... (kanskje fisk?, ingen vågde å opna, med fare for å døy umiddelbart av gassforgifting)
Min kjære pappa hjelpte til med rydding og kjøring av tilhengjar og slikt. Og aldri har vel sangen "Kjekt å ha" vore sannare! Han samla isaman dei utrulegaste ting - me er i kategorien "taustumpar og slikt", og lyspærer til juletre.. Trur sanneleg han blei kalla til å ta vare på brudebilete av skilde folk og. :)
Mi kjære mamma har eg advart mot å kikka i bagasjerommet hans, det er fare for nervesamanbrot dersom ho gjer det. Ho hadde forresten i oppgåve å gjeta hjorden imens, i lekeparken var dei, og på sundagsskulen sjølsagt. Ein må jo læra om Josef? - ikkje han "barnefaren", men han med kjortelen og brønnen og det. Jaja.

My er flink til å hiva, og det gjorde eg. Ting som me ville ta vare på blei frakta til Bror sin kjellar for oppbevaring. Sjøl seier han det er ein Fritzl-kjellar, men, men, eg såg berre ting der, og ein katt.
Den lokale brukthandelen blei òg forsynt med nye varer.
Og tre venninner kom og henta ting dei syntes var brukande. Ho-ho, værsågod seier berre eg!

Kvifor riving? Jo, det skal eg seia deg: familien My er på flyttefot. Innan eitt års tid har me nytt hus der Godset har stått. Draum går i oppfylling!! Me kjem HEIM. Gled, gled, gled. Byggjemøte var me på på måndag, rettare sagt på 39-årsdagen min. (gratulasjoner mottas med takk)
Så dersom alt går etter våre planar, så feirar eg 40 med havutsikt i retning England.
Ulemper? -jada, nokre. Fordeler? - ein del av dei ja.
Kanskje eg bør konvertera til husbyggingsblogg/interiørblogg? -trur ikkje det, men litt smakebitar blir det nok.

TRØBBEL?

etterskrift til gårsdagens:

Var nettopp i postkassen ilag med miniFrø (1). Postmannen sto og la oppi kassane medan me venta.
"PAPPA", sa ho.
Hm, eg har iallefall aldri sett han før. Kross på halsen.