ALT er normalt.

Idag er eg 40.

Og eg har fått meg ny sykkel.

HUND SOM VENDER NED

My har begynt på yoga.
Det seier i grunnen alt.
Tru meg, eg er ikkje "slik". Men har møtt meg sjøl i døra såpass mange gonger, at ein gong til kan vel ikkje skada?
Og det er ikkje noko pingle-yoga heller, om du skulle tru det. Til og med syng me litt, på nesten indisk. Dvs., My syng ikkje, så det er tvilsomt om eg oppnår full effekt, men jaja.
Ein ting er sikkert: yoga passar meg betre enn den der zumbaen...
I tillegg så finst det så mange fiffige utrykk og posisjonar - hund som vender ned - til dømes. Fint det.
Og rotlås. (det same som eit godt gammaldags bekkenbunnsknip spør du meg). Men det er vel kanskje rota me låser? Skal ikkje assosiera vidare om Gubben og Gamla og alt det der, men fristande, det var det.
Har ein eitt ope sinn, så får ein med seg mykje her i livet.
Ha ein fin dag!

ER HER

Neida, er ikkje under sju fot med jord (om du skulle ha slike fantasiar).
Nå sit eg altså her, i ny Kåk, og det kjennes heilt rett.
Forrige bolig blei solgt i løpet av sommaren, etter 2 rundar med visning, utan kubbelys.
Macedonia e.l. fiksa flyttelasset, Nettverket fiksa barnepass, og me innstallerte oss med Mann og Mus. (?) (er det på tysk substantiv har stor bokstav?)
Me har fått oss skulegut.
2 stk pikebarn er på plass i ny barnehage.
My har fått seg ny jobb.
Mannen er blitt dagpendlar.
Og alle fem er faktisk fornøgde!

Har mykje på hjarta, men det får porsjonerast ut.
Ha ein fin kveld!

LIVSTEIKN

Det er jammen ei utfordring å få ein familiebolig til å sjå ubebodd ut..
Jada, me er midt i vårens vakraste eventyr - flyttesjau.
Rett nok forlet me ikkje åstaden før om cirka 2-3 mnd, men eg har allereie pakka eit rom fullt av esker, og det er knapt synleg i omgjevnadene .
Til veka kjem ein slik fotograf og skal ta bilete av huset, til salgsprospektet. Så nå flekker eg ned brudebilete og barnebilete frå veggene her -slikt viser ein visstnok ikkje?
Eigentleg bør eg vel plassere eit par lilla kubbelys og tilfeldigvis eit lilla handklede på badet til dømes?
-Neppe, slik styling bit eg ikkje på sjøl, så då kan det vere det same med heile kubbelyset.
Dersom nokon vil ha huset, så kjøper dei det nok, med eller utan kubbelys på eit fat.

Forresten så er det himla bra timing at ein 3-åring går berserk på inventar med ein lebestift, omtrent på denne tida.
Men me skal jo som kjent mestre så mangt.

Når det gjeld nyhuset, eller kåken, som nokon seier, så er me i rute. Folk til slikt, veit du.
Blir nok bra.

Dessutan så kan det hende eg har gått på ein smell når det gjeld mitt framtidige forhold til kaffikjelen. Dei som har lest litt her før har nok oppdaga at eg er ei ekte kaffikjerring, som kokar min kaffi på kaffikjel, helst ikkje trakting, og Gud forby slik brukardosekaffi frå ein eller annan fancy kaffimaskin- lureri!
Men nå skal eg få induksjonskomfyr, og det anar meg at det kan bli vanskeleg å finna kaffikjel til slikt... Nokon som veit?
Det var innvikla nok å finna kaffikjel til vanlege kokeplater for ei stund sidan, så dette kan bli ei livsoppgåve kanskje. "Vannkogar?"- siddisdialekt for vannkokar, som ekspeditrisa altså trudde var det same som kaffikjel. Snøft. (upps, Donaldspråk)

Jaja, du høyrer nok ifrå meg igjen.

UREN-LUREN

Det er ikkje langt me reiser i denne familien. Joda, snart 1-årsjubileum for Mallorca-turen, men sidan då har me stort sett vore her, i Hjemmets Lune Rede.
Nå har me altså vore på påskeferie, og på mange måtar er det ein slags milepæl.
Godset er som kjent i Godset-himmelen, så dit kunne me ikkje dra dette året.
Men som den møblerte heimen me er, så disponerar me trass alt ei hytte, eit Sted....
Nå er nå My ei landsens jente, så eg tar vanlegvis ikkje skrekken av hverken smale vegar, folk som ser på deg, eller uskrivne bygdereglar. Men jammen meg trur eg at eg var rett i nærleiken av Anne Knutsdotter og Truls, på påsketur altså.
Takka meg til at ingen av barna har vist tendens til bilsjukeproblematikk, blant anna.
Me var på eit slags Farmen-opphold. Og slike farmar har som kjent både storbonde og ukesoppdrag.
Mi rolle var å vera inngift kvinnemenneske i kårhus. Jodasåneidaså.
Og berre så du veit det: ved er ein vitenskap. Sjøl har eg mest sansen for menneske som er heil ved. Den der hogsten bryr eg meg mindre om. ;)
Men eg fekk nå lufta meg litt; dvs ein køyretur for å tøma boss, og ein aldri så liten shoppingrunde på Manufakturen , som det heitte der.
Ungane blei òg lufta, og Mannen fekk tilogmed ein overdose frisk luft.
Dessutan var det mykje kjekk slekt rundt oss, store og små. Og det er fint!

Definisjonen på ein framand bil som køyrer i overkant fort? -Narkotika sikkert.

HYLLEST TIL BARNEHAGEN

Eg forstår det slik at nokre av lesarane mine er i dagleg kontakt med 2/3 av My-barna. Pittelitt skummelt å vita om det, men òg veldig kjekt. Uansett har eg ingenting å skjula, dessutan reknar eg med at mine søte små informerar dagleg frå Hjemmets Lune Rede. ;)
Så, kjære personal i  verdens beste barnehage: Dette innlegget er dedikert til dykk.
Det er så ubeskriveleg bra å møta normal og fornuftig tankegang i måten de driv barnehage på!
Folkens, her snakkar me tyngde. Nei, ikkje slik tyngde i kilo akkurat, men pedagogisk tyngde, medmenneskeleg tyngde, humoristisk tyngde og masse masse sunt bondevet!
Og av og til er det berre så fantastisk politisk ukorrekt: feks å overraska dei eldste barna med McDonalds-lunsj på byturen! I like, a lot. (kanskje nokre foreldre som set urte-teen i halsen av dette?)
Nei, det står ikkje akkurat Nugatti på lunsjbordet i barnehagen, men det hender det ligg ein melkesjokolade i sekken etter at påskeharen har vore på besøk. ;)

Dei fireogeithalvt åra me har vore barnehageforeldre har me opplevd å bli sett, både som familie og når det gjeld dei små sine (avogtilsære) behov.

Javisst er barnehagen liten og trang og gammal. Men det betyr faktisk ingenting så lenge måten å driva barnehage på er så optimal!

Og som ein ekte siddisbarnehage så er det heilt naturleg og normalt å bli møtt av allsang frå garderoben under henting: "Tore Tang" ljoma utover lokalet her ein dag. Og den sangen blir ekstra bra når vokalistane er mellom 3 og 6 år gamle!
Men jøss og bevares, dei har lært "Et barn er født i Betlehem" òg, så ingen fare -breidden blir ivareteken . ;)
TAKK, damer! Lot`s of love frå denne heimen.

BÅL

Sånn, nok eit kapittel over: forever-never-again!
Kanskje eg skulle fyra opp eit slikt bål her ute på plenen? Brenning av amme-bhar? Og DEN kolleksjonen er ikkje liten! Joda, sikkert liten i cup og slikt, men i mengde så snakkar me eit middels stort St.Hans-bål. Eller ein blir kanskje taua av slikt? "Småbarnsmor sette fyr i boligfelt".

Ja, det er amming eg snakkar om. Syntes det passa så fint i anledning Nylanders 70-årsdag å avslutta denne form for foring. miniFrø er trass alt 1,5 år, og for min del så er det lenge nok.
Når diebarnet snakkar, om ikkje heile, men iallefall halve setningar, så var det på tide å gi seg synes eg. Og når i tillegg ammestunda blir etterfulgt av eit krav om å få låna I-paden ("padd!" "padd!"), då skurrar det litt i overkant for min del. Sjarmerande var det slett ikkje.

Flink har eg jammen meg vore! For det var faktisk eit strev å få det til - alle 3 gongene. Tilsaman har eg amma i 46 månader, det er nesten 4 år...
Ja, eg slår meg litt på brystet nå. Men ikkje bli irritert/lei deg dersom du er ein av dei som av ein eller annan grunn ikkje amma ditt/dine barn. Det er O K. Sjøl fekk eg aldri morsmjølk, kun flaskemjølk, og graut frå eg var 6 veker (!). Og eg blei heilt normal. ;) (cirka normal, eventuelle avvik skuldast ikkje ernæringa) Ho-ho.

Nå: ut på handel, undertøysavdelinga. Det finns garantert noko med magiske egenskaper- pushditdetpassarbest.

HUS (2) evt KLESSNOR OG HUNKS

Etter ei morgonstund, og natt, utan gull i munn var det dags for ei slags befaring på huset for My og Mann. Tre barn blei avleverte tre forskjellige stader: den med spysjuke hjå ei bestemor, den utan spysjuke i bhg, den minste hjå ei anna bestemor.
Me skulle sjå på Huset! Anstand hadde me òg med oss, representert ved 1 stk pensjonist.
Joda, der var mykje fint å sjå, både av levande og daude, eh, ting. Snikkarar og greier. Men eg såg ingen spikring, derimot liming. (?) Dei har vel greie på det, tenkjer eg. ;)
I same rennet fekk me valgt ut ein del baderomsinteriør, og ein aldri så liten kakkelomn. 
Så det dreg seg til.

Forresten, er det normalt å ha klessnor? Ute.
Nokon ba meg tenkja kor eg ville ha klessnora. Har ikkje tørka klede ute på klessnor dei siste tjue åra eg iallefall. Folk som foreslår klessnor har kanskje aldri budd på hybel? Folk som foreslår klessnor kjenner nok nokon som kan ta inn klesvasken dersom regnet kjem og ein sjøl er på jobb og kleda heng ute på ei fin snor?
Hm, joda, eg skal vurdera det.

Og ein ting til: kvifor i all verden er toalettene dei aller fleste stadene så låge. Ein treng vel ikkje plent gå i hockey? Planen er jo å bli gammal og hoftesvak i dette huset, og Gud forby eit slikt doringhøgdestativ over toalettskåla frå hjelpemiddelsentralen! Så eg startar min eigen vesle kampanje for høge toaletter.
Ein annan ting eg har grubla på: kvifor står aldri oppvaskmaskinar i normal arbeidshøgd?
Neida, eg er ikkje ergoterapeut.

Har du klessnor, ute? Tørkestativ gjeld ikkje.

KJEFTE-MY

Av og til kan eg bli så rasande sint. Høyr denne:
Brev (les :rekning) i posten frå kommunen me skal flytta til. Forøvrig same kommune me har hatt Godset i dei siste seks åra.
Godset blei rive i desember 2012. Nybygg er under oppføring.
Kommunen har godkjent både riving og bygging.
Rekninga i posten var på kommunale avgifter for fyrste halvdel av 2013, litt over tre tusenlappar.
Kommunale avgifter er mellom anna feieavgift, branntilsyn, renoveringsavgift, vannavgift.
Ok, tenkte eg, dette er nok berre ein liten glipp, at det er blitt sendt rekning for eit hus som ikkje finst lenger. Det ville eg gi beskjed om, pr tlf.
Tru det eller ei: dama i andre enden av telefonen var av den vrange sorten.. Ho kunne vel ikkje vite om huset var rive? (ignorerte totalt at løyvene faktisk var banka igjennom i same kommunen som ho jobba i).
Heller ikkje kunne ho stola på at me ikkje brukte boss-spanna lenger!
Altså, sa eg, huset finnst ikkje lenger. Ein skal vel ikkje betala feieavgift når ein ikkje har pipe?
Ein skal vel ikkje betala for vatn på ei tomt utan vannkran? Ein skal vel ikkje betala for bosstømming når ein ikkje har boss? (dessutan har me betalt fullt renovasjonsgebyr i 6 år, og huset blei kun brukt i feriar).
Nja, ho forsto problemstillinga, men eg måtte skriva 4 stk skriftlege søknader for å be om fritak frå desse utgiftene! Skjønar du? Det er lov å bli sint, eller?                   F I R E søknader! Er det rart det er travelt å vera kommuneansatt?
"fritak".... eg undrar meg på i kor mange år ein måtte fortsatt å be om fritak for desse utgiftene dersom det t.d. ikkje hadde blitt bygd nytt hus der?


Eg blei satt over til eit meir vetugt menneske, eller til "forvaltninga" som fyrstnemnde så hersketeknikkkjekt uttalte det. Og litt sånn tilfeldig så nemnde eg litt slike kjende namn som jobbar på staden. (burde vore unødvendig)
Så kanskje det løyser seg. Skal vel saksbehandlast fyrst.

Mannen kom akkurat heim medan eg var i telefonen. Etter at eg hadde lagt på, sa han: "du kødde kje med My!" Bet your life.

DYRISK NÅ

My har vore på buksejakt. Nei, eg vil ikkje i buksene på nokon. Skulle tatt seg ut.
Eg vil ha ny bukse, ei litt vårleg tenkte eg. Og å finna bukse som framhevar og skjuler det som bør framhevast og skjulast, det er ikkje plankekjøring. Det er leeenge sidan eg var størrelse 36 ser du.
Difor ber ein om hjelp, i butikken. Dersom du treff nokon som då kan jobben sin, så klokkar dei kjapt kva du treng og kan ha.
Etter å ha prøvd 6 bukser utan å treffa blink, så sa kollegaen til ho som hjalp meg i butikken: "du hadde vore fin i den snake."  ?!
Snake-bukse altså, eller rettare sagt slangemønstrete bukse. Hm.
Og ein kan berre fundera på kvifor akkurat ei slik hadde vore fin på akkurat meg. Kva såg ho der dama, som eg ikkje har oppdaga?
Ein av mine skrekkar er å framstå som ei slik crazy snartførtiår-dame, sjåkormodigogsexyeger-dame..
Kjøpte eg? Jada. (satt så himla godt over valken ser du).

To tunger har mitt hjerte, to tanker har mitt sinn.    eller noko i den duren

HEI

Lenge sidan sist! Har vore oppteken med andre ting enn blogging i det siste. Kva skjedde eigentleg etter den der grusomme zumba-timen i november? Kort oppsummert så har det skjedd alt og ingenting..
Litt kryptisk den der, men poenget akkurat nå er: det skjøre livet går vidare, me er friske (bortsett frå omgangssjuke i hus), me er glade i kvarandre, me byggjer hus, jula er over, julekorta er ikkje rydda vekk, februarsol skin inn i støvet osb, osb. :)

Me har feira 3-årsdagen til litleFrø, på sjølvaste Luciadagen. Lussekattar denne gongen og. Heile selskapet måtte kompromissast fram. Du veit, når ein er 3 år så har ein veldig sterke meiningar... Og det denne vesle Luciajenta meinte, var at ho kun ville ha 1 stk gjest i selskapet sitt! Ingen andre, kun bestevennina frå bhg. Sært? Men eg klarte å overtala henne til to gjester til (med fare for at dei ville bli avviste på trappa..). Eg var berre så redd for at den eine gjesten plutseleg ikkje kunne koma, og det hadde blitt eit stussleg selskap.
Akk ja, me halte det i land.

Slapp unna juletre nok eit år. Men kanskje eg må til neste jul, i nytt hus?
Apropos huset; der er det bånn gass med bygging.
 K J E K T !!!
Min nypensjonerte pappa syrgjer for daglege bilder, via mail, frå byggjeprosessen.
Håpar det er ok for snikkarane med ein mann som kjem og fotograferar med I-pad (uttalt med iii) kvar dag....
Men dei har garantert bygd hus for rarare folk enn oss. ;)

Ynskjer deg ei god helg.

OVER TIL ZUMBA

Det er det eg alltid har sagt: folk lyg så det renn av dei! Eitt døme: folk som påstår at det er kjekt å pussa opp. Det kan og vil aldri bli kjekt.
Eitt anna døme: folk som seier at zumba er lett. Løgn og bedrag! Det er ein grunn til at eg har valgt spinning og pilates som treningsform. Grunnen er at der treng ein ikkje vera innehavar av koordinasjonsevne. Difor har t.d. aerobic aldri vore aktuelt for min del. (joda, eg har prøvd, maange gonger)
Men, nokon har altså klart å innbilla meg at i zumba, der er det så enkle trinn at ein ikkje treng noko særleg koordinasjonsevne, "det er berre å hiva seg med liksom, fylgja rytmen..." blablabla
Rytme har eg, takt har eg, trur tilogmed eg har tone. Men ikkje koordinasjonsevne, absolutt ikkje.
I kveld var eg på zumbatime, min fyrste (og siste). Planen min var at det var nok lurt å prøva noko nytt, og så lett som det skulle vera! Ein annan plan var at eg hadde tenkt å skjula meg i mengden. Desse timane er vanlegvis fulle av menneske ser du. Akk ja, akkurat i dag var me fem, F E M stk i den store salen... Å skjula seg i mengden gjekk difor ikkje an. Dessutan hadde eg atter ein gong bomma på antrekket....
Heller ikkje har eg for vane å gi meg så lett, striskapen lenge leve. Men veit du, eg gjekk ifrå timen, sånn cirka halvvegs. Då var dei kun fire stk igjen. Så det blei nok garantert ikkje lagt merke til. Trur du?
Det var jo ein veldig, eh, sexy danseform forsto eg. Litt av poenget var tydelegvis å rista lause deler.
Jaja, eg hadde nok ikkje dratt mannebein på min dans, det er sikkert.
Men mannebeinet i stolen heime fekk seg iallefall eit heilt gratis humorinnslag då eg kom heim. Det var ikkje meininga å vera morsom eingong, eg skulle berre visa han litt zumba! Og Mannen brast ut i krampelatter!! ? "det ser jo ut som du kan det, My!" Særlig.
Går og tar meg ein dusj, sånn for skams skuld.

HUS (1)

Der me byggjer nytt hus er eit stykke ifrå der me bur idag. Det betyr at me ikkje kan fylgja prosessen på nært hald heile tida.
Men me har "folk til slikt"....
I går hadde me feks direkteoverføring av sprengning, pr tlf.
"Høyr, høyr! Trafikken er stoppa og alt!!" biip-biip-biip, bipp-bipp-bipp, BANG!!
Festleg det der. Nesten som Odd Karsten Tveit, på dårleg linje frå vekkistan.
Men snålt er det. Og i min dialekt er ordet snålt ikkje det same som rart. ;)
Pukk, det er det det handlar om nett no, og platting, og nivilering.
Fundament, forskaling, karlslege greier ser du!

BABYSANG

Skal eg overdriva litt? : Nå har eg gått på babysang kvar fredag kl 1030 i cirka 5 år. Festleg!
Var nok ein smule meir entustiastisk den gong då, for fem år sidan, då eg trappa opp på synginga med ein  seks veker gammal baby... Men det var kjekt, og litt rørande, der me sto der og sulla blant såpebobler og rytmeinstrumenter.
Storelitlesyster er vel den som har fått gått minst på babysang. Allikevel er ho den som syng mest her i heimen. Stakkar liten, då ho var i babysangalder låg mora kvalm på golvet/i senga med nytt Frø i magen. Det blei liksom ikkje heilt naturleg å syngja då.
Minstefrøken ruuule på babysang, iallefall gjorde ho det idag. Eg sjølv er blitt litt meir slik overlegen, blasert, og ser med eit skråblikk på alle desse nye mødrene som ennå har normal hudfarge under augene.
Men vaflene er gode ennå, og kaffien - i kafeen etterpå.
God helg!

PÅ KRAMBUA

Idag er det fredag. (men det veit du kanskje, for ettersom eg forstår så blir ein informert om det på Facebook..)
På fredagar bør ein sørgja for at det er mat i hus til helga. My gjorde det idag. Kl 09 var eg på handelslaget. Stanken av Elnett-hårspray låg tung mellom varehyllene... Jada, for det var eg som var der, i tillegg til cirka alle pensjonerte damer i kommunen.
miniFrø blei omplassert ein times tid. Ho har det med å skråla fælt der oppi handlekorga, så det var befriande å gjera helgehandelen åleine.
Full handlekorg hadde eg sjølsagt. Den gamle dama bak meg hadde fire ting å betale. Ho spurde om ho kunne gå foran meg i køen.
"Nei, dessverre", sa eg. Dette var tydelegvis eit uventa svar for vedkommande. Og gjett om ho blei sur! For HO hadde nemleg nettopp stått i ein kø! (?) Stakkar. Livet er jammen urettferdig.
Mumlande tusla ho bort til ein annan kasse, og eg høyrde ho sa "der har du neste generasjon!"
Drittkjerring, spør du meg. Håpar ho sjølv synes ho representerar sin generasjon godt.

Det hender rett som det er at eg slepp folk foran meg i køen, då oftast ungdommar (dei har så korte friminutt, og må jo få sjans til å eta opp sjokoladen sin;) )
Men idag passa det meg ikkje. Har nemleg min eigen, litle krig mot frekke, gamle damer, som nektar å innretta seg i eit køsystem. Gamle menn gjer ikkje slikt.
Kanskje det har noko med hårsprayen å gjera?

SVITSEN, TAXISJÅFØREN OG MY

Det var ein gong, dvs i går kveld, at My atter ein gong var på spinningtrening. Som alle moderne damer så køyrer ein til treningssenteret, med bil. Ikkje alle moderne damer tek med mobiltelefonen overalt. My er nesten avhengig av den dingsen, men i går låg den altså heime.
Etter treninga starta ikkje bilen. BMW og greier. Fint skal det vera! #%&$###!!
Eg var sveitt OG kald der eg luska meg inn på treningssenteret igjen for å oppdriva ein telefon til å ringja mannen med- slik at han kunne sveiva i gong nettverket- slik at eg kunne bli henta osb, osb...
Ei snill instruktørdame lånte meg telefonen sin. My ringde Mannen. Mannen tok ikkje telefonen. Mannen TAR ikkje telefonen når han ikkje kjenner nummeret. (neida, han har ikkje torpedoar etter seg).
My måtte gå dei tunge trappene opp til resepsjonen på treningssenteret og be dei ringja etter taxi for meg. Rundt slike resepsjonsskranker står det ofte kule folk og heng med vannflaskene sine. Det sto mange slike der i går, unge, vakre. Det tok cirka 15 minutt før taxisentralen tok telefonen.... Det tok ennå 15 minutt (eg venta i kulda) før taxien kom. Steike, svarte.
Jammen godt at taxisjåførar ofte har tilnærma lik psykologkompetanse. For han fekk høyra ALT, om bilen, treninga, Mannen. I tillegg hadde han slik fin blåtann i øyra, som blinka som eit middels juletre.
Forståelsesfull han der (men kunne han ikkje ha hjelpt meg med bilen?) - feks så sa han at eg måtte vera forsiktig med startkablane (!?), og at han hadde opplevd ein gong at konemor (skrekkeleg ord) ikkje fekk start på bilen med sin nøkkel, men at dottera sin nøkkel virka blablabla- hadde visst noko med startsperre på bilnøklane å gjera.
MIN svits er det vel ingenting i vegen med, tenkte eg. Ja, for uinnvidde: svits er det same som bilnøkkel på min dialekt. ;) (ordet kjem garantert frå junaiten eller deromkring, då som ein feilstavelse for twist, som jo er å vri... det trur eg nemleg). Nåja.
Mannen, som sat og ante fred og ingen fare, heime i stova, kom med det geniale spørsmålet då eg braste inn dørene: "du brukte vel rett nøkkel, eller?" Joda, han fekk SVAR. Typisk det der, at han trur det er meg det er noko i vegen med, ikkje bilen...
Ingen i nettverket kunne hjelpa oss. Mannen kjørte opp til havaristen med den andre bilen. Mannen kom køyrande tilbake i bilen som eg ikkje fekk start på. Kjepphøg var han.
Men trur du han fekk start med min svits? Nope! Ho-ho. Eg har vel aldri før vore så takknemleg for taxisjåførkunnskap som då.
Det endte godt, men min svits virkar ikkje.
Moralen er: legg aldri ut på trening utan mobil, eller slutt og tren kanskje.

ER DET MEG, ELLER?

Eg fekk ikkje akkurat S i matematikk, MEN, dette skjønar eg ikkje;
For fyrste gong i livet har eg fått restskatt! Ikkje snakk om dei store summane, men likevel.
Eg er utan inntekt, og det har eg vore nokre år. Jaja, bortsett frå barnetrygd og kontantstøtte.
Kanskje det er den kraftige formua mi som spelar inn? (not). Kanskje at eg er gift? Kanskje det svarar seg, sånn reint økonomisk, å leva i synd? ;)
Kanskje eg er for blond til å forstå dette? Kanskje eg blir lurt?
Mange spørsmål, få svar.
Men ein ting er sikkert: nå har eg jammen meg skrive eit innlegg om privatøkonomi òg!
Her går det visst berre nedover. Null integritet igjen.
Å ta ein telefon til Skatteetaten for å finna svaret? -aldri, det er i same gate som å ringja til NAV/Posten/Legevakten o.l. Ein må ta vare på blodtrykket, så lenge ein har eit blodtrykk!
God laurdag!

SER MAN DET

"Mamma, eg vil ikkje gifta meg med deg når eg blir stor, for då er du så gammal."

"Eg vil ikkje ha kjærast, for eg hatar kyssing."

Fint å vera fem.

HER SKJER DET TING

Ok, folkens. Hugsar du Godset? Godset er huset familien My har brukt til hytte dei siste fem åra.
Godset er ei slags rønne, bygd i 1926, dårleg vedlikeheldt dei siste åra. På Godset har mine besteforeldre budd, og mine oldeforeldre. Godset har mange historier å fortelja. Ting sit i tapeten.
Me snakkar mat, Bibel, glede, sjukdom, bekymring, kaffikoppar, komler, symaskin.

No riv me Godset. Neste veke skjer det. Straumen koplast av idag. Huset er tomt, tomt for ting og tang. Men det har sjel, og mange gode minner.
My og Mann brukte helga på å tøma hus og å fylla container. Herrejesuskristus kva me fann. : heimelaga lefser frå ca 15 år tilbake...., bøtte med lokk med ukjent flytande innhald... (kanskje fisk?, ingen vågde å opna, med fare for å døy umiddelbart av gassforgifting)
Min kjære pappa hjelpte til med rydding og kjøring av tilhengjar og slikt. Og aldri har vel sangen "Kjekt å ha" vore sannare! Han samla isaman dei utrulegaste ting - me er i kategorien "taustumpar og slikt", og lyspærer til juletre.. Trur sanneleg han blei kalla til å ta vare på brudebilete av skilde folk og. :)
Mi kjære mamma har eg advart mot å kikka i bagasjerommet hans, det er fare for nervesamanbrot dersom ho gjer det. Ho hadde forresten i oppgåve å gjeta hjorden imens, i lekeparken var dei, og på sundagsskulen sjølsagt. Ein må jo læra om Josef? - ikkje han "barnefaren", men han med kjortelen og brønnen og det. Jaja.

My er flink til å hiva, og det gjorde eg. Ting som me ville ta vare på blei frakta til Bror sin kjellar for oppbevaring. Sjøl seier han det er ein Fritzl-kjellar, men, men, eg såg berre ting der, og ein katt.
Den lokale brukthandelen blei òg forsynt med nye varer.
Og tre venninner kom og henta ting dei syntes var brukande. Ho-ho, værsågod seier berre eg!

Kvifor riving? Jo, det skal eg seia deg: familien My er på flyttefot. Innan eitt års tid har me nytt hus der Godset har stått. Draum går i oppfylling!! Me kjem HEIM. Gled, gled, gled. Byggjemøte var me på på måndag, rettare sagt på 39-årsdagen min. (gratulasjoner mottas med takk)
Så dersom alt går etter våre planar, så feirar eg 40 med havutsikt i retning England.
Ulemper? -jada, nokre. Fordeler? - ein del av dei ja.
Kanskje eg bør konvertera til husbyggingsblogg/interiørblogg? -trur ikkje det, men litt smakebitar blir det nok.

TRØBBEL?

etterskrift til gårsdagens:

Var nettopp i postkassen ilag med miniFrø (1). Postmannen sto og la oppi kassane medan me venta.
"PAPPA", sa ho.
Hm, eg har iallefall aldri sett han før. Kross på halsen.