TYDELEGVIS LENGE SIDAN SIST

My og venninne tillot seg ein luftetur i påsken. Me snakkar bytur, ein edrueleg sådan, det var trass alt langfredag. ;) Så me gjekk på kafe, om kvelden.

My si mamma fekk snusen i dette, eller: eg sendte ein glad tekstmelding av typen "juhu, nå blir det bytur!"

My si mamma, dagen etter: "var det nokon som fulgte etter dåkke i går da?"

??

Punkt 1: eg nærmar meg 40, og har dermed vore ute om natta før

Punkt 2: sjuseteren stod parkert i kort gangavstand frå kafeen

Punkt 3: hadde nokon fulgt etter oss så hadde me mest sannsynleg ikkje fatta poenget, for

Punkt 4: me er om ikkje akkurat gått ut på dato, så er me iallefall ute av trening på eh, kjøttmarkedet, dessutan så

Punkt 5: var det altfor mørkt i kafeen, vanskeleg å lesa meny i lyset av eit telys liksom, og musikken var altfor høg til å prata i og alle dei andre var yngre enn oss og ingen utan My hadde stor handveske med bleier oppi og discjockeyen (!) hadde raud bukse-fiskarcaps-bluse-og skjerf på seg og ein bodyguardliknande vakt sjekka stadig toalettene

Punkt 6: var det kafe eg var på? Kanskje litt meir nattklubb? Serverar nattklubbar mat?

Punkt 7: ingen spurte etter leg. ....

VEGA ORD PÅ GULLVEKT

Dersom ein får fin rumpe i ei bukse, feks inne i eit prøverom, betyr det at ein ikkje hadde fin rumpe frå før?

My, eigar av ny bukse

EGG, IGJEN

Til husmor med opprykk.

Kan ein bruka egg som har, eh, vore frosne? (neida, eg driv ikkje med prøverør og slikt)

Eg synes å hugsa så sikkert at eg kjøpte ein kartong med egg på Rema-besøket mitt idag. Storhandel og greier.

Nå har eg leita ein heil ettermiddag, som ei kaklande høne på jakt etter genene sine. Det var rett før eg sette Viggo Valle på saka, han er jo kjend for å løysa slike påskemysterier.

Men eg fann dei, i fryseboksen. Er det mulig?

Eggande helsing frå husmor utan opprykk

SNART DRITLEKKER

Bikini frå Spar Kjøp til 44 kr, dvs 22 kr for overdel (str. inimini, ok da - kan plussa på litt for den der amminga, enn så lenge. Polvottefasong next) og 22 kr for underdel (str. giga/bombe).

Kjem til å ta Syden med storm i denne her. Og oransj, som eg faktisk mislikar!

Men, men, greit å ha eit skift til den andre panserbikinien eg har.

Ennå er det cirka 3 kilo til me reiser.

TEIT MOR

At eg ikkje hadde tenkt på det før! - at det var kyllingsuppe med epler løk og karri den vesle tannlause frøkna ville ha....

Der sat eg i barselgruppe og klagde mi naud over dette vesle barnet som ikkje vil eta. Men det var før kyllingsuppa blei servert, på barseltreffet. Eg lot ho smake, og det smakte!

Det var nesten litt flaut slik som ho hòlte i seg, nett som om eg nettopp hadde sete der og fortalt skrøner.

Rett etterpå fant ho ut at ho kunne sitje, av seg sjølv, på golvet. Hm, rivande utvikling i løpet av eit par timar.

Kanskje ho har tenkt å gå på neste barseltreff, eller kanskje lesa høgt for dei andre? Ikkje veit eg. Forunderleg heile vesenet.

LUSKING MED MORD I BLIKKET

Stakkar nabo som var så uheldig å ta feil (les: vår) søppeldunk her ein dag. Snøft!

Ein dag pr veke er det bosstømming, og heile "gata" plasserar dunken på felles areale. Og dei fleste hentar den tomme dunken sin når han er tom. (jaja, det er alltid nokon som lar sin stå der ein fire-fem dagar til)

Det er utruleg kor pisseforbanna veldighyggeligeMy kan bli når nokon har tatt feil dunk! Dette kan lett skje til trass for at dunken er tydeleg merka av eigar.

På med jakke og sko. På med mordarblikket. Lusking rundt i nabolaget. Litt frekk lusking- inn i garasjar og trappeoppgangar, DER står han, fint laina opp langs ein nabovegg. Dunken blir med heim, og eg høyrer frå sigarettrøykande kjerring i kjellarholet der ho tydelegvis leiger bustad: "har eg tatt feil?"

"JA", svarar My, og går.

Nei, ikkje rom for feil når My er på krigsstien! Makan!

Elles er eg oppteken av krig og fred og sånt.

KAPPLØP

MiniFrø er allereie blitt 8 mnd gammal. MiniFrø er eit bestemt lite vesen. Lenge sa eg kjekt (og tilbakelent, slik berre ei skråsikker trebarnsmor kan) : "nei, ho er grei, er nok den fredligaste av mine....bla,bla,bla"

Men det vesle damemennesket har "rått utav" som dei seier i min dialekt. For jammen er ho ikkje så fredeleg heller! O V E R A L T er ho, sånn generelt sett. Meir spesifikt: alle ledningar og stikkontaktar er oppdaga og utforska. Stønn. Kan ikkje minnast at det har vore slik før?

Maten er òg eit kapittel for seg, og det er her kappløpet kjem inn. Iflg miniFrø er fast føde oppskrytt. Graut er oppskrytt, frukt er oppskrytt, middag er oppskrytt, skive er oppskrytt, alt på tutekopp/flaske er oppskrytt. Alle triksa i hakkespettboka har eg prøvd!

Og det er ikkje det at ho direkte mislikar maten, men ho gapar ikkje opp, den tannlause frøkna. Jo forresten, leiker og denslags, det kan ein putta i munnen. Så då sit eg klar med maten, som ein hauk/som ein katt utføre museholet, og når munnen går opp for å putta inn ei leke så må eg kappast med den leika ser du. Av og til vinn eg, av og til taper eg. Kjekt. Denne aktiviteten er vanskeleg gjennomførbar andre stader enn her, heime, i hjemmets lune rede.

Men kanskje eg treff folk ein annan gong i livet?

Forresten så har eg jo pupper, med melk - det er nok det ho blir så himla lubben av! ;)