TEIT MOR

At eg ikkje hadde tenkt på det før! - at det var kyllingsuppe med epler løk og karri den vesle tannlause frøkna ville ha....

Der sat eg i barselgruppe og klagde mi naud over dette vesle barnet som ikkje vil eta. Men det var før kyllingsuppa blei servert, på barseltreffet. Eg lot ho smake, og det smakte!

Det var nesten litt flaut slik som ho hòlte i seg, nett som om eg nettopp hadde sete der og fortalt skrøner.

Rett etterpå fant ho ut at ho kunne sitje, av seg sjølv, på golvet. Hm, rivande utvikling i løpet av eit par timar.

Kanskje ho har tenkt å gå på neste barseltreff, eller kanskje lesa høgt for dei andre? Ikkje veit eg. Forunderleg heile vesenet.

LUSKING MED MORD I BLIKKET

Stakkar nabo som var så uheldig å ta feil (les: vår) søppeldunk her ein dag. Snøft!

Ein dag pr veke er det bosstømming, og heile "gata" plasserar dunken på felles areale. Og dei fleste hentar den tomme dunken sin når han er tom. (jaja, det er alltid nokon som lar sin stå der ein fire-fem dagar til)

Det er utruleg kor pisseforbanna veldighyggeligeMy kan bli når nokon har tatt feil dunk! Dette kan lett skje til trass for at dunken er tydeleg merka av eigar.

På med jakke og sko. På med mordarblikket. Lusking rundt i nabolaget. Litt frekk lusking- inn i garasjar og trappeoppgangar, DER står han, fint laina opp langs ein nabovegg. Dunken blir med heim, og eg høyrer frå sigarettrøykande kjerring i kjellarholet der ho tydelegvis leiger bustad: "har eg tatt feil?"

"JA", svarar My, og går.

Nei, ikkje rom for feil når My er på krigsstien! Makan!

Elles er eg oppteken av krig og fred og sånt.

KAPPLØP

MiniFrø er allereie blitt 8 mnd gammal. MiniFrø er eit bestemt lite vesen. Lenge sa eg kjekt (og tilbakelent, slik berre ei skråsikker trebarnsmor kan) : "nei, ho er grei, er nok den fredligaste av mine....bla,bla,bla"

Men det vesle damemennesket har "rått utav" som dei seier i min dialekt. For jammen er ho ikkje så fredeleg heller! O V E R A L T er ho, sånn generelt sett. Meir spesifikt: alle ledningar og stikkontaktar er oppdaga og utforska. Stønn. Kan ikkje minnast at det har vore slik før?

Maten er òg eit kapittel for seg, og det er her kappløpet kjem inn. Iflg miniFrø er fast føde oppskrytt. Graut er oppskrytt, frukt er oppskrytt, middag er oppskrytt, skive er oppskrytt, alt på tutekopp/flaske er oppskrytt. Alle triksa i hakkespettboka har eg prøvd!

Og det er ikkje det at ho direkte mislikar maten, men ho gapar ikkje opp, den tannlause frøkna. Jo forresten, leiker og denslags, det kan ein putta i munnen. Så då sit eg klar med maten, som ein hauk/som ein katt utføre museholet, og når munnen går opp for å putta inn ei leke så må eg kappast med den leika ser du. Av og til vinn eg, av og til taper eg. Kjekt. Denne aktiviteten er vanskeleg gjennomførbar andre stader enn her, heime, i hjemmets lune rede.

Men kanskje eg treff folk ein annan gong i livet?

Forresten så har eg jo pupper, med melk - det er nok det ho blir så himla lubben av! ;)

DET HJARTA ER FYLLT MED....

...det renn bloggen over av. Og nå altså: trening.

Veit du korleis du kan handplukka kven som er nybegynnarar på pilates? - Det er dei (ho) som møter opp i pilates-salen med kraftige joggesko på beina.

Ingen sa til meg at ein bør ha nystussa tær før ein går på pilates! My hadde litt slitne sokkar på matta der. Lekkert, som så mykje anna.

Og veit du, fisemysteriet frå spinningtimen er løyst: null-niks-nada fiselukt idag (og det i seg sjøl er imponerande). Litt "mor Nille er en sten-logikk her": på pilates var det kun damer, på spinning var det damer OG menn, ergo: lukta kom ifrå? Ho-ho.

Du veit korleis det kjennes ut å bli forbirennt av ein treåring i slalåmbakken? Den der følelsen er akkurat den same som dukkar opp når du på ein måte blir utklassa av oldemorgenerasjonen på pilates..... dobbelt så gamle som meg sikkert. Hrmpf.

Men, me sparkar ikkje oppover, me sparkar nedover - det vil seia at eg må bli betre enn dei som er dobbelt så unge (?) som meg. Forstår? Oldemødrene skal på ein måte ha cred, synes eg. Men dei der spinkle tjueåringane som var der, dei skal eg utklassa, med tid og stunder.

Hm, ingen fortalte meg at pilates var ein konkurransesport heller. ;)

MALPLASSERT

På min veg mot ei ny og betre (les: sprekare) utgåve av meg sjølv har eg nå audmjuka meg til å besøka eit treningssenter. DEN sat langt inne skal eg seia deg! Klippekort og greier.

Flaske med vatn og sko i ein pose. (ingen andre som hadde slikt blomstrete plastnett med seg? Det gjekk meir i anatomiske ryggsekkar og gymbagar..)

Javisst, eg kan med overbevisning helda tale framføre hundre mann. Men plasser meg i ei gruppe med treningskåte folk, då blir eg usikker.

Spinning var eg på, i går. Har høyrt om damer som trur dei er døden nær under barnefødslar. Det har eg aldri kjent på dei tre gongene eg har vore der. Men på spinning derimot! -trudde min siste time var komen... Men eg gjennomførte, om ikkje akkurat med stil.. Eg er på nippet til å tru at det der kan umogleg vera sunt. Allikevel, nokre livsløgner skal ein vel ha.

Sveittelukter var eg førebudd på, men all den fiselukta i den der salen?? Stønn. Mangt skal vi møte, mangt skal vi mestre.

EKS FOR SEKS OG SEKS FOR SJU

My, i kveld: på måndag er det bollesundag

Mann: ja, og julaftan kjem på fredag den 13. dette året...

Hjernesvinn? Ammetåke? Bør eg skaffa meg eit liv liksom?

MR. VALENTINO HIMSELF?

Det blir nok to soler på himmelen i morgon: eg har fått Valentin-bukett!!!! Flotte roser kom denne forunderlege Mannen heim med. Det har aldri skjedd før, aldri. Valentinsdagen feirar me liksom ikkje.

Men eg skal innrømma at det var gledeleg, veldig. Overraskande og totalt uventa, ekstra kjekt då. :)

(med til historia høyrer at Mannen hadde blitt inspirert av ein yngre bror. Ungdommen veit du, dei kan det)